Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

logieën. Naar ik meen, kunnen deze den toets der critiek niet doorstaan, hetgeen ik thans zal moeten aantoonen of althans aannemelijk maken, voordat ik met een andere meening voor den dag kom. Dit negatieve gedeelte van mijn betoog, op zich zelf al niet zeer dankbaar, is het nog des te minder, omdat ik uitsluitend mijn gevolgtrekkingen zal moeten maken uit hetgeen kenners van talen, waarin ik zelf niet thuis ben, in casu talen van Siberië, mij aan gegevens verschaffen. De tot dusverre vermelde etymologieën van het woord stemmen hierin overeen, dat zij de benaming van den Elephas primigenius uit een der inheemsche talen van Siberië, hetzij der Jakoeten of Toengoezen, hetzij der Tataren, hetzij der Samojeden bf van een der Finsche stammen als de Ostjaken, willen verklaren. Laat ons deze afleidingen thans eens afzonderlijk beschouwen.

Allereerst de meening, in het Deutsches Wörterbuch van Weigand-Hirt verkondigd, dat de mammouth, resp. russ. mamont, zou zijn genoemd „nach der einheimischen Bezeichnung der Jakuten und Tungusen". Pfizenmayer, die op zijn beide expedities voortdurend met Jakoeten in aanraking is geweest en naar zijn eigen mededeeling') ook wat Jakoetisch geleerd heeft van een vroegeren Jakoetischen dorpsschoolmeester, die op den eersten tocht als tolk, kok en praeparator der mammouthoverblijfselen rangeerde, vermeldt op meer dan één plaats*) van zijn werk den naam dien de Jakoeten aan den mammouth geven, het uitvoerigst in zijn 1ste hoofdstuk, getiteld: „Das Mammut in Bildern und Sagen".

„In den Sagen der Jakuten spielt das Mammut eine grosze Rolle. Diese Naturmenschen sahen mit Staunen, wie an den Uferabhangen ihrer Flüsse und Seen immer wieder diese ihnen fremde Riesentierleichen zum Vorschein kamen. Sie wuszten sich das nicht anders zu erklaren, als dasz es sich um Ungeheuer handle, die in der Erdtiefe hausen und sterben mussen, •obald sie das Tageslicbt trifft. Nach andern alten jakutischen

') Blz. 106. *) Blz. 20, 188, 221.

352

Sluiten