is toegevoegd aan uw favorieten.

Miep Hofland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

150

„Gunst, durf je dat?" vroeg Jopy, „dat zal toch niet mogen?"

„We doen geen kwaad," zei Miep gedecideerd, „we gaan alleen maar wat spelen, natuurlijk zullen we niets vernielen!"

Er kwamen nog 'n paar meisjes aan en toen Miep 't voorstelde, hadden ze er wel veel idee in. Natuurlijk was 't maar alleen om pret te maken, ze zouden niets doen wat onbehoorlijk was. Dus zoo heel erg was 't niet!

De andere meisjes vonden 't leuk van Miep verzonnen en er stak niets geen kwaad in, vonden ze. Natuurlijk zou juffrouw Anke 't niet goed vinden als ze er van hoorde, daarom was 't het beste het grapje stilletjes te doen.

„Wie laat zich insluiten?" vroeg Hannie, die er zelf geen zin in had.

„Fred Hofland natuurlijk," riepen ze allemaal en omdat Miep 't ook zelf verzonnen had, wilde ze niet weigeren. Dus was dat afgesproken voor den eerstvolgenden Woensdag. Tegen twaalf uur sloop Miep heen en verborg zich in een kast. Ze hoorde de meisjes allemaal heengaan, daarna werd 't stil. Maar Miep was wel zoo wijs nog niet voor den dag te komen, ze begreep dat de juffrouwen er nog waren. Een minuut of tien later hoorde ze juffrouw van Sand en juffrouw van Tiel op de gang samen spreken.

„Ik weet niet waarom," zei juffrouw van Tiel, „ik kan dat kind niet uitstaan!"

„Kom onzin, wat is er nu voor onaardigs aan haar?" vroeg juffrouw van Sand.

„Vraag liever wat er voor aardigs aan is," riep juffrouw van Tiel uit.

„Je bent bevooroordeeld."

Toen werd juffrouw van Tiel boos.

„Ik kan geen armoedige kinderen uitstaan,"