is toegevoegd aan uw favorieten.

Kees zijn avontuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Herfstfee.

Toen het voorjaar werd, had Juf in de school verteld van de vriendelijke lentefee, die zooveel moois m de wereld toovert en alles blij maakt. Kleine Mieke had zitten luisteren met schitterende oogen, en dagen lang had ze buiten gezocht naar de fee. Bloemen en blaadjes en vogels en alles, wat de fee brengt, die vond ze, maar de fee zelf... O, als je die toch 'eens zien kon! - Toen, op een nacht, droomde Mieke, dat zij de lentefee was. En alles gebeurde, zooals Juf 't verteld had: in een kleedje van bloesemblaadjes en een sluier van zonnestralen zweefde ze door de lucht. Ze raakte de boomen en struiken en plantjes aan, en alles begon te groeien en te bloeien. Ze lokte de vogels en vlinders, de mugjes en vliegjes... en alles begon te zingen en te zoemen... Tot in eens midden in al die heerlijkheid Moeders stem gekomen was: „Opstaan, luilakje!" Hè, jammer van den mooien droom. Maar nu had ze Moeder wat te vertellen, en straks op school...!

Juf liet Mieke op de voetplank komen, aan de heele klas mocht ze haar droom vertellen. En ja, daar begon het kleine ding met haar vriendelijk snuitje en dansende krulletjes al. Haar heele vlugge lichaampje kwam bij 't verhaal in beweging. Met armpjes en beentjes probeerde ze 't zweven na te doen - ze wees, hoe ze alles aanraakte - ze spitste haar mondje: zóó had ze de vogels gelokt... En Moeders stem vergat

XXI, 4

12