is toegevoegd aan uw favorieten.

Het zonnetje van binnen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

102

hierop in, „dat je bijbeloefeningen moest houden en zieken bezoeken."

„He, wat overdreven," gaf Kristien met een afkeurend gebaar ten antwoord. „Bijbeloefeningen — daar is geen sprake van. Tante is hoogst ernstig en eiken morgen wordt er wat voorgelezen."

„Nou ja, uit den Bijbel!"

„Neen, niet altijd, ook wel eens uit een stichtelijk boek." „Dat zou mij toch niet bevallen."

„Ja, dat zou je wel bevallen!" zei Kristien op gedecideerden toon. „Daar is niets geks, niets overdrevens in en dan zieken bezoeken — ik ben net een paar malen met Tante meegeweest, den eersten keer, omdat ze het graag wilde en den tweeden keer uit liefhebberij. Want als je dat zag ep hoorde, hoe de verschillende luidjes Tante als op de handen dragen en hoe Tante met die menschen kan omgaan, je zoudt er zelf aardigheid in krijgen."

,,'t Is toch een pieus idee," gaf Louize op geen zeer ingenomen toon ten antwoord.

„Ieder zijn smaak, ik zou er niet van houden."

„Och, wat zal ik daarvan zeggen," liet Kristien hooren, „Tante heeft mij ook wel eens verteld, hoe ze er toe gekomen was en dan bewonderde je haar, om haar vasten wil en onbevooroordeelden blik. Was het prettige leven, dat Tante vroeger had, niet zoo geheel en al veranderd in Veel treurigs, dan was ze er misschien ook nooit toe gekomen, maar Tante begreep, dat, hoewel leed zij ook had, er anderen waren, die even zooveel, zoo niet meer leed hadden, en om nu bij de ellende te blijven zitten, dat voelde ze wel, mócht niet. De wereld was groot genoeg en er was veel voor haar te doen. Als ze nu eens zag, hoe 't bij anderen was, kon ze zich misschien beter troosten en zoo is het eene al het gevolg geweest van het andere. Maar nu moeten ze die dingen niet