is toegevoegd aan uw favorieten.

Domme Sytse

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WREEDE KAMERADEN

17

den kleinen arm heen en weer, en luider snauwde hij hem toe:

„Zoo, ezel, versta je me niet, begrijp je me niet? Alle netten zijn stuk, hoorl Heelemaal stuk! Jeheele beug is weg, hoor je! Zeg 't maar tegen Kees. Net

goed voor jullie. Dat heb je verdiend!"

Sytse had het nu echter heel goed begrepen. En toen die groote jongen hem kneep en heen en weer schudde, en hem uitschold en zei, dat het net goed voor ze was, balde hij z'n vuist, en woest sloeg hij den arm van dien visschers-

jongen.

Dat groote verdriet was weer in zijn hart gekomen, en zijn stil-zijn was gekomen van het verdriet. Maar toen hij hoorde, dat het net goed voor ze was,'dus ook net goed voor z'n lieve Moeder, en voor z'n Vader, die misschien met de zee had gevochten, toen was z'n machtelooze woede plotseling losgebarsten. Daarom was hij begonnen dien grooten jongen te slaan.

Doch nu was ook ineens de stilte onder het troepje

Domme Sytse 2