is toegevoegd aan je favorieten.

Beknopte handleiding der psychical research

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PSYCHICAL RESEARCH

der keuze in de aangegeven richting". (Dr. J. Stroomberg: „De beteekenis der psychotechniek voor het bedrijf", Academisch proefschrift der Ned. Handels-Hoogeschool, A'dam, H. J. Paris, 1925).

Ook in de politiek tracht men door het voortdurend herhalen van suggesties (hier: verkiezingsleuzen) het beoogde doel, de verkiezing van een candidaat, de overwinning der partij, te bereiken.

In iedere verhouding tusschen menschen is de een de actieve partij, waarvan suggesties uitgaan, de ander de passieve partij bij wie men auto-suggesties tracht te induceeren.

De handelsreiziger tracht den winkelier te overtuigen (d.i. hem de suggestie te geven) dat hij nergens beter en goedkooper terecht kan dan bij zijn maatschappij; de politicus tracht zijn gehoor te suggereeren dat met aansluiting bij zijn partij het landsbelang het best gediend is, terwijl degene die met hem in debat treedt den aanwezigen tegen-suggesties tracht te geven, enz.

Zoo trachten de menschen elkaar over en weer te suggereeren, waarbij men nu eens actief, dan weer passief element is. Want een groot staatsman kan thuis een pantoffelheld zijn en menig gedwee ambtenaartje is thuis een tyran...

Het wetenschappelijk onderzoek met betrekking tot de suggestibiliteit is een onderzoek der laatste decennia, waaraan o.a. de namen van Binet („La Suggestibilité"), Stern, von Bechterew („Die Bedeutung der Suggestion im sozialen Leben"), Stoll („Suggestion und Hypnotismus im sozialen Leben") en van de Nederlanders Beek en Breukink verbonden zijn.

Het onderzoek met betrekking tot de suggestibiliteit heeft aangetoond:

a, dat er tusschen de menschen onderling groote verschillen bestaan met betrekking tot hun suggestibiliteit.

Leeftijd, geslacht, ontwikkeling, ras, lichamelijke gesteldheid en vele andere factoren zijn hierbij van groote beteekenis. Zoo zijn b.v. kinderen als regel meer suggestibel dan volwassenen. De oorzaak hiervan moet voor een deel gezocht worden in het hiervoor vermelde (autoriteitsgeloof bij kinderen; sympathie- en vreesgevoelens voor opvoeders, enz.) De wetgever heeft dit erkend en o.a. uit dien hoofde kinderen beneden een zekeren leeftijd van getuigenverhoor buitengesloten.

Vele ouders missen voldoende psychologisch inzicht om dit alles te weten en begaan uit dien hoofde vaak de fout hun kinderen allerlei negatieve suggesties te geven die op het zoo ontvankelijke kindergemoed vaak een voor het geheele verdere leven fatalen invloed kunnen uitoefenen.

De zoo populaire werkjes van Emile Coué werken hier zeer zeker opvoedend op vele ouders die tot dusverre uit onnadenkendheid en gebrek aan psychologisch inzicht b.v. de fout maakten een onhandig kind zijn onhandigheid voortdurend te verwijten, het

9