Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

„Dag tante Willyl Dag tante Willy!"

„Ik heb een hobbelpaard gekregen!"

„Met een echten staart!"

„Kom eens kijken! gauw, 't is in de serre!"

Ongeduldige kleine handjes trokken Willy het hek van villa Felicitas binnen.

„Jongens, jullie overvalt tante!" zei lachend Willy's zwager, die achter haar aankwam. ;

„O, dat's niets; dag jongens! geeft eerst tante een' zoen." Ze bukte zich, veroverde een zoen van de twee ongeduldige jongens, bleef ze een oogenblik aankijken.

„Wat zijn jullie groot geworden, allebei; ze zien er uitstekend uit, Edo."

Geen wonder, ze zijn den geheelen dag buiten."

„Kom, ga nu mee naar 't hobbelpaard!"

Willy stond op en volgde haar neefjes, zij zelve nog heel jong in hare vlugge slankheid, de lichtgrijze reisjapon eng omsluitend haar tengere gestalte.

Hare stem klonk helder op, vroolijk pratend met de jongens, terwijl ze 't speelgoed bewonderde.

Van Voorten bleef in de deur der serre naar haar kijken; telkens als hij haar zag trof hem weer

R.L. 1

Sluiten