Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Emma lachte weer. „Dwaze Wil, denk je dat het dat ooit wordt? Je redeneert echt als iemand, die er buiten staat; als je eenmaal lief hebt, redeneer je niet meer."

„Wel mogelijk, maar ik kan mij geen liefde i voorstellen zonder volkomen vertrouwen."

„O ja, van jouw kant misschien."

„Nee, van beide kanten; als jij en Edo elkaar nooit dat volle vertrouwen hebt gegeven, zeg ik, dat je nooit echt van elkaar gehouden hebt."

Emma kleurde even.

„Je praat naar dat je wijs bent," zei zeeenigszins driftig; „vraag maar eens aan pa en ma of wie je wilt, of wij niet heel gelukkig waren in ons engagement."

,,'t Kan weU dat 't zoo scheen, maar 't was ' toch het rechte niet, anders zou jullie nu niet zoo ieder je eigen weg gaan. Ik denk er tegenwoordig zooveel over; denk je dat ik pa en ma heel gelukkig noem? net zoo min."

„Maar lieve hemel, wat verlang je dan? Moeten pa en ma op hun leeftijd nog verliefd op elkaar zijn als jongelui?"

Emma lachte, maar Willy bleef ernstig.

„Dat niet, maar er moest toch iets van over zijn, en dan het innige samenleven, dat is er immers ook niet. Je schijnt me niet te willen begrijpen, maar ik weet, wat ik bedoel: ik zou niet i willen trouwen, als ik niet vast wist, het hoogste geluk te zullen bereiken."

„Dan zul je nooit trouwen, want dat kan je niet weten."

„Nu ja, weten, weten, er kunnen natuurlijk uiterlijke omstandigheden komen, maar ik zouten minste alles in 't werk stellen om mijn mans

Sluiten