Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over al het minder mooie, het lage zelfs, waarmee hij onvermijdelijk kennis maakte?

Met de meisjes, die hij in gezelschap ontmoette, had hij geflirt, geschertst, soms wel schijnbaar ernstig gesproken, over kunst, literatuur of sociale toestanden, maar het bleef toch altijd oppervlakkig, hij had nooit een dieper blik in haar gemoedsleven geslagen; er waren zooveel door de conventie verboden onderwerpen van gesprek, die toch vele gedachten in beslag namen.

Nu zou hij schatten willen geven, wanneer hij den gedachtengang kende van een meisje als Willy; zou zij, die zulke hooge eischen stelde aan het huwelijksleven, deze ook niet stellen aan de zedelijkheid in het algemeen, en zou zij haar geheele leven willen leggen in handen van een man, die niet aan die eischen voldeed?

Hij wist het antwoord op die vraag niet te geven; er kwam een ontzettende angst over hem, dat hij zijn geluk verliezen zou, dat nooit verwezenlijkt zou worden die heerlijke illusie van samenleven met haar.

Hij werd moe van het denken en van 'trondloopen in den zonnigen tuin, liet zich vallen op een der stoelen in 't prieel, om ten minste lichamelijk uit te rusten, (terwijl zijn denken rusteloos werkzaam bleef.

Hij had begrepen, dat Willy wel wist van wat er omging in de wereld, maar.... hoe ver ging die wetenschap? Zouden zijne openbaringen hare ziel niet wonden ten doode toe?

Hij zag in zijne verbeelding haar mooi gezichtje met een uitdrukking van schrik en afschuw, hare lieve oogen droevig, beneveld door tranen. Neen, 't kon niet, hij kon 't haar niet zeggen, nóg niet.

Dan moest hunne verhouding nog maar blijven

Sluiten