Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naast het wanhopige besef, dat ze moest denken, dat iedere minuut kostbaar was; ze trachtte zich helder voor te stellen, wat er eigenlijk gebeurd was.

Ze moest hare gevoelens analyseeren; haar leven hing er van af, en ze voelde niets dan dofheid; ze droomde, een akelige benauwde droom, trachtte wakker te worden, maar 't was onmogelijk, de droom bleef haar bij, en ze moest er de beteekenis van begrijpen,

De realiteit van het leven had haar in 't gezicht geslagen met ruwe hand; ze had geweten, dat er veel gezondigd wordt tegen de zedelijkheid, maar toch betrekkelijk als uitzondering, niet als iets, waar zij voor zichzelve dadelijk rekening mee had te houden.

Ze had haar leven vóór zich gezien vol poëzie, en in een soort naïef farizeïsme menigmaal in haar hart God gedankt voor de mooiheid van het geluk, dat tot haar kwam, waar zoovelen zich met veel minder tevreden moesten stellen.

De geluksvogel, die om haar hoofd fladderde, scheen goudgloed op zijne vederen te hebben; hij was haar in de hand gevlogen, en nu ontdekte ze, dat de heerlijke glans niets was dan stofgoud, verdwijnend bij de aanraking van hare hand; ze hield over een gewoon grauw vogeltje, zooals er honderden rondvlogen, en ze moest beslissen, of ze daar mee tevreden wilde zijn.

Ze leunde met het gezicht tegen de leuning van haar stoel; de haartjes van het trijp schenen haar scherpe punten, die in haar hoofd drongen, en ieder puntje was een woord, dat George gezegd had; ze hoorde ze langzamerhand weer duidelijk; haar denken ontwaakte. Ze had gemeend, George geheel te bezitten, en nu zag ze, hoe in

Sluiten