Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde dan klein en onbeteekenend, zonder kracht ?

Ze stond voor een raadsel, dat ze niet op kon lossen door de dofheid in haar hoofd; ze vroeg zich af, of dat hooge denkbeeld van haar liefde dan onwaar was geweest, woorden van mooien klank zonder innerlijke waarde.

Liefde sluit immers de vrees buiten, en ze vreesde met doodelijken angst.

Plotseling, als een smak in de werkelijkheid, hoorde ze voetstappen op de trap; ze stond op, sprong in bed, de dekens hoog optrekkend tot haar gezicht.

Er werd aan de kamerdeur geklopt; ze gaf geen antwoord; het was zeker de meid, die kwam zeggen, dat 't eten klaar was.

Nog een klop.... stil, geen geluid maken, dan zou ze met rust gelaten worden.

De voetstappen gingen weer weg, de trap af.... goddank 1

Willy bleef stil liggen; ze voelde den nevel optrekken van hare gedachten, langzaam kwam klaarheid in haar geest; ze wilde zich niet bewegen, bang, dat de dofheid terug zou keeren.

Ze vond de oplossing van het raadsel: ze had George lief, maar zóó als ze zich hem gedacht had; niet met een verleden vol vlekken. Ze had wel vermoed, dat de verleiding ook tot hem gekomen zou zijn, maar hij moest ze weerstaan hebben, omdat hij zichzelf te hoog stelde voor 't lage; ze had vanzelf aangenomen, dat zijne opvattingen van liefde en huwelijk even hoog moesten zijn als de hare.

En nu zij dit eenmaal wist van zijn verleden, verloor ook haar liefde zijn steunpunt, en kon zich niet meer ophouden.

Alles was naar beneden getrokken; ze had

Sluiten