Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wettig huwelijk is ook onzedelijk als 't alleen om de passie gesloten wordt. We stellen immers aan alles hoogere eischen dan 't enkel zinnelijke; waarom dan ook niet aan 't mooiste en beste, wat we hebben?" En in eens weer zacht: „In 't begin .... voelde je toen niet, dat 't verkeerd was?"

Hij aarzelde .... „Ja .... maar dat beschouwde ik als dwazen angst, die werd verdreven door den drang: te weten."

Willy zweeg; dat was 't: hij had het blauwe waas door ongeduld gescheurd. In de stilte kwam over hen beiden weer 't volle besef van het leed, dat niet weg te nemen was; George dacht plotseling aan wat hij voornemens was geweest haar te zeggen.

„Zou je het niet kunnen vergeten? Of, als dit onmogelijk is, zou je liefde dan niet sterk genoeg zijn om er overheen te komen? Wil je ten minste niet probeeren, of we toch gelukkig kunnen zijn ?" vroeg hij smeekend, angstig.

Ze antwoordde weer met de vreemde, doffe stem, waarmee ze begonnen was.

„Nee, 'tkan niet; vraag 'tniet meer: het doet ons allebei zoo'n pijn."

„Arm kindje," zei hij medelijdend, weer niet denkend aan zichzelf; „heb ik nu je mooie leven bedorven? Hadt je mij maar nooit ontmoet."

„Waarom ? We zijn immers een tijdje heel gelukkig geweest. We kunnen 't geen van beiden helpen, dat ik mijn gevoel niet dwingen kan."

Er was geen verwijt in haar toon; alleen groot leed.

George kreeg eene nieuwe gedachte.

„Ik had het niet moeten zeggen; dan hadt je gelukkig kunnen blijven," zei hij haastig.

Sluiten