Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schot uitgenomen was; het zeil op den vloer en 't behang waren helder-vroolijk van kleur; er hingen een paar mooie gravures en portretten van eenige onzer bekende schilders, schrijvers en historische personen, er stond eene piano, een groote theetafel en in 't midden eenige kleine tafeltjes aan elkaar, waar omheen Weener stoelen. Ook hier waren planten, bonte aspidistra's, azalea's, bloeiende cyclamen en hei-kleurige tulpen in potten; midden op de lange tafel stond eene schaal met losse bloemen.

,,'t Ziet er hier gezellig uit," zei Willy, „en wat mooie bloemen 1"

„Daar zorgt vader altijd voor; wij verzorgen om de week de planten, behalve vader, die heeft er geen tijd voor, en Marietje is van 't jaar nog te klein. We houden allemaal veel van planten, en hebben ook ieder onze eigene, maar deze zijn algemeen eigendom."

„En heb jij er altijd tijd voor? Je hebt 't zeker ook druk met je werk?"

„O ja, maar ik ben 't met moeder eens, dat je altijd veel meer doen kunt dan je denkt, als je maar wilt. Geloof je dat ook niet ?" vroeg hij peinzend.

„Ik denk 'thiertezullenleeren,"antwoordde Willy.

„Je vindt 't misschien wel vreemd bij ons," hernam Gerard, leunend tegen den schoorsteen, waar een paar bronzen beelden stonden naast een breede marmeren pendule; „tenminste sommige logée's vinden dat. Vader en moeder hebben eigenlijk overal tijd voor, en je merkt toch nooit dat moeder haast heeft. Ik wou, dat ik later ook zoo werd."

Willy voelde zich aangetrokken tot den jongen. „Ga je gauw van school?"

„Dezen zomer doe ik eind-examen; dan ga ik in Delft studeeren voor ingenieur om later bij vader op de fabriek te komen."

Sluiten