Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar zijne kamer. Willy begreep zijne kieschheid, die hij nog niet tactvol kon verbergen.

Ze voelde zich sterk aangetrokken tot Gerard, omdat ze vermoedde, dat er veel in hem omging; misschien ook om zijne liefde voor het ingenieursvak, en onbewust ook om de vereering die hij haar toedroeg.

Hij was haar van den eersten dag af blij ven bewonderen als iets heel moois en hoogs; juist omdat hij nog zoo jong was, bleef zijne bewondering zuiver, vrij van begeerte, van verlangen haar te bezitten.

Ze was voor hem als de belichaming van eene mooie gedachte, van eene heerlijke melodie, met één vreemde geheimzinnige toon er in: haar leed, dat hij vermoedde, zonder het te kennen.

Hij sprak tegen anderen heel zelden over haar en nooit uit zichzelf: de gedachte aan haar was hem als een schat, waar niemand aanraken mocht; die schat zou hij meenemen als hij de volgende week voor goed uit huis ging.

Hij zou Willy's bijzijn missen, veel aan haar blijven denken maar niet gekweld worden door pijnigend verlangen; toch als hij haar weerzag, zou hij zich heel gelukkig gevoelen.

De kleine stoommachine, die hij zelf vervaardigd had, was zijn trots; van kind-af had hij in een schuur in den tuin een kleine werkplaats gehad, waar hij knutselde met ijzeren cylinders en hamers en zuigers, steeds trachtend allerlei eenvoudige machinetjes te maken, die hij door stoom beweegkracht kon geven.

Nu had hij er een gemaakt van meer samengestelde constructie, met behulp van een smid uit de buurt; hij had er Willy al van gesproken, toen het idee nog maar vaag in zijn hoofd was; ze had er altijddoor veel belangstelling voor getoond,

Sluiten