Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dan is 'tgoed," zei hij gelukkig.

En toen vertelde ze hem veel van wat ze geleden en gedaan had in dat lange jaar.

De heer en mevrouw van Meersen gaven gemakkelijk hun toestemming tot Willy's engagement ; mevrouw voelde iets als triomf en rust, ze had zoo gevreesd dat Willy een of andere groote dwaasheid zou doen. Wardorf was wel geen rijke partij, maar toch heel goed aannemelijk; -op zijn leven viel niets aan te merken, ze had zich daaromtrent al vroeger door van Voorten laten inlichten en hij had eene goede positie.

Bij de familie Drijfel was sympathieke vreugde om Willy's geluk; Gerard schreef haar een langen brief, waarin hij wel tienmaal zei, hoe blij hij was om haar geluk. Maar ze moest toch nog eens aan hem denken, hij kon haar niet meer missen.

Willy voelde zich als omringd door een zonnig waas van geluk; ze was met George bij.zijne moeder geweest, en mevrouw Wardorf had haar dadelijk alle teederheid gegeven van haar lief hart, zich niet meer afvragend, wat er toch tusschen Willy en George gestaan kon hebben. Alles was nu immers goed; wat er ook geweest was, het was nu voorbij en vergeten.

Willy was nu naar Boschvoort teruggegaan om zich te laten feliciteeren door familie en vrienden; na eene poos zou ze weer naar Arnhem gaan, zoolang George nog in Driel bleef.

't Was een drukke tijd, vol vroolijkheid en opgewektheid, maar toch verlangde Willy naar rustig samenzijn met George. Er was nog iets tusschen hen, dat weggenomen moest worden, ze moest nog iets meer weten van dat verleden van hem; zonder dat zou ze nooit kunnen leeren er kalm aan te denken.

Sluiten