Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij den kastanjeboom, die roode en blauwe papieren bloemen tusschen zijne takken droeg; dit hadden de dorpskinderen gedaan als hulde aan de bruid.

Willy lachte telkens als ze 'tzag, toch met een gevoel van medelijden met haar ouden vriend, die bespottelijk werd gemaakt.

Ze keek nu peinzend vóór zich uit; 't was nog vroeg, heel stil in huis en buiten.

Haar trouwdag .... het woord was niet meer één enkele jubelklank, zooals ze vroeger gedroomd had; de scheuren in het teer-blauwe waas waren onherstelbaar, maar ze wist toch, dat het landschap nog vele mooie plekjes bevatte, die ook George niet kende, die ze alleen samen konden ontdekken en betreden; daar groeiden heerlijk mooie, zeldzame bloemen, opgebloeid uit het zaad der passiebloemen van het dal en dat van de rein-witte liefdebloemen, hoog op de bergen. Hij had vroeger alleen passiebloemen geplukt, maar deze had hij nog nooit bezeten; ze zouden ze nu samen plukken in overvloed.

Willy streelde zacht de bladeren van den kastanjeboom; het leven was toch goed voor haar.

Toen, opgewekt, legde ze nog een en ander in haar koffer voor de huwelijksreis.

Sluiten