Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ïén stap verder, en men ziet de noodzakelijkheid van dat bewaren in, net het oog op den kwaden dag, d. i. men gaat sparen. Alweer voorzorg, terzekering tegen toekomstig gebrek en nood!

De man is niet meer egoïst: hij spaart niet meer alleen voor zichzelven, )0k voor zijn vrouw en kinderen. Hij begint in te zien, dat hij door zijn arbeid ook hun toekomst moet waarborgen. Maar wat, wanneer hij er niet meer zijn zal? — Naarmate de beschaving toeneemt treedt die vraag meer en meer op den voorgrond; men zoekt middelen om haar tot een oplossing te brengen: en ziedaar den grondslag gelegd voor het denkbeeld der Levensverzekering!

Het is duidelijk, dat in elke samenleving, die tot eenige ontwikkeling gekomen is, dat denkbeeld ontstaan moet en er middelen moeten gevonden worden, om het op deze of gene wijze te verwezenlijken. De tegenwoordige vorm, de Instelling der Levensverzekering zooals zij thans bestaat, is daarvan een geperfectioneerde uitdrukking; zij is het resultaat van eeuwen werkens en denkens, van de langzame ontwikkeling der denkbeelden gedurende duizenden van jarenj Toch is ook zij slechts een overgangsstadium tot iets nóg volkomeners, dat de toekomst voor ons verborgen houdt, maar waarop het streven van al diegenen, die hunne beste krachten aan de zaak der Levensverzekering wijden, onbewust gericht is. Eenmaal zal men op onzen vorm van de Levensverzekering evenzoo neerzien als wij dat thans doen op de eenvoudige, kinderlijke voorzorgsmaatregelen der Oudheid. De Levensverzekering is een idéé, geen bepaalde instelling; de arbeid en het denken der opeenvolgende geslachten zullen aan die idéé steeds volmaakter uiting geven.

L

De idéé der Levensverzekering bestond en leefde overal waar menschen zich tot familiën, en waar familiën zich tot een samenleving vereenigd hebben; en dit is zoo tastbaar waar, dat men reeds a priori aannemen kan, da't diegenen, die langen tijd pertinent volgehouden hebben, dat in de Oudheid niets bestond, dat met onze tegenwoordige Levensverzekering vergeleken kan worden, gedwaald hebben, 't Is waar, in de oude literatuur vindt men daarover slechts weinig, maar dat weinige is voldoende om de waarheid mijner stelling aan te toonen. Men beweert, dat reeds in Oud-Grieksche geschriften hier en daar aanduidingen te vinden zouden zijn, die het bestaan van instellingen doen vermoeden,

Levensverzekering in de Oudheid.

In Griekenland'

Sluiten