Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dend lid de levering van een amphora (d. i. kruik) wijn! Het is

jammer, dat men aan dit oude gebruik niet is blijven vasthouden, 't zou dan bij onze begrafenisfondsen recht vroolijk toegaan. Dat ten minste beoogden hunne zuster-instellingen van het Romeinsche Keizerrijk, die het onder anderen als haar doel verklaarden gemeenschappelijke feesten te arrangeeren — waarbij al die kruiken wijn wel goede diensten bewezen zullen hebben. En dat die feestvierende vereenigingen werkelijk nauw verwant waren aan onze Begrafenisfondsen, blijkt wel voldoende uit de omstandigheid, dat de bovenbedoelde vereeniging bij het overlijden van elk harer leden een som van 300 Sestertiën, dus + / 30, als begrafenisgeld of fnneraticium uitkeerde. Met de contributie kwam men wel niet altijd uit, maar het gat werd gestopt door vrijwillige bijdragen van de meer welgestelde Romeinsche burgers. Het schijnt zelfs, dat daardoor vele dezer collegiën tot zulk een bloei kwamen, dat zij bij overlijden sommen uitkeerden, niet alleen voldoende om de begrafeniskosten te dekken, maar ook om de onverzorgd achtergelaten weduwe en kinderen voorloopig te helpen. Op die wijze verloor de uitkeering haar uitsluitend karakter van begrafenisgeld en kwam zij meer overeen met de kapitaalsuitkeeringen onzer tegenwoordige LevensverzekeringMaatschappijen.

Nog wil ik even wijzen op het feit, dat men bij wanbetaling der contributie het recht op uitkeering verloor, en dat ook ingeval van zelfmoord geen uitkeering plaats vond: de kwestiën omtrent afkoop en zelfmoord, die zoovele pennen van verzekeringsmannen in beweging hebben gebracht, zijn dus volstrekt niet vragen van gisteren of eergisteren, maar ongeveer even oud als onze tijdrekening!

Niet alleen onder de burgerklassen, maar ook onder de militairen bestonden onder de Romemsche Keizers verschillende vereenigingen, die, bij den grooten invloed, welken het militarisme in die dagen oefende op de lotgevallen des Rijks, soms tot een werkelijke macht in den Staat werden. Het doel dier vereenigingen was veelzijdig; zoo keerden zij, bij verplaatsing van hare leden van het eene garnizoen naar het andere, hun een zeker reisgeld uit, varieerende naar den rang dier leden; maar ook betaalden zij aan degenen, die den dienst verlieten, een zekere som (wij vinden vermeld 500 Denaren, d. i. + / 210) uit, wat eenige overeenkomst heeft met onze tegenwoordige invaliditeits- en pensioenverzekering. Maar — en hierop komt het vooral voor ons aan — wanneer één van de leden den natuurlijken dood gestorven was, ontvingen zijne erf-

Militaüre Vereenigingen.

Sluiten