Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alles beheerschenden, zich overal geldend makenden invloed der sterf tewetten, waaruit langs wiskundigen, en dus langs onfeilbaar juisten, weg de basis wordt afgeleid, op welke het gebouw der hedendaagsche Le'vens&verzekering is opgetrokken, met dien invloed hield men in de dagen der Romeinen geen rekening, omdat men de beteekenis ervan nog niet had leeren inzien en omdat nog niemand gedacht had aan de mogelijkheid, dat er in het afsterven der menschen een zekeren vasten regel was waar te nemen, dien men als uitgangspunt voor berekeningen zou kunnen gebruiken.1)

Juist dat is het groote verschil tusschen toen en thans: thans alles berustend op de berekening der sterftekansen; toen alles zonder vasten grondslag, berustende op schattingen, waarmede de sterftekans niets had uit te staan (en die dus onmogelijk juist konden zijn), slechts in stand blijvende door buitengewone, van buiten vloeiende inkomsten! In één woord: thans alles streng wetenschappelijk, toen alles zonder eenige wetenschap! Uit dit kardinale onderscheid vloeien alle andere verschilpunten voort, zoo o. a. het feit, dat men bij de Ouden niet zelf het bedrag vaststellen kon, waarvoor men verzekerd wilde zijn tegen betaling van een daarmede overeenstemmende premie, doch dat men, zoowel wat de uitkeeringen als wat de contributiën betreft, aan vaste bedragen gebonden was. Dit is slechts een bevestiging ervan, dat men hier met inrichtingen te doen heeft, die geheel en al buiten elk wetenschappelijk beginsel om gegrondvest zijn; ook thans nog vindt men sommige vereenigingen tot onderling hulpbetoon, waarbij die vaste premiën en vaste uitkeeringen regel zijn, al huldigen vele harer ook tot op zekere hoogte de beginselen van den nieuweren tijd, doordat er voor verschillende ouderdommen verschillende klassen bestaan. Binnen die klassen evenwel zijn de vaste premiën en uitkeeringen gehandhaafd.2)

!) Reeds in de tweede eeuw zijn door den Prefect Vlpianus vrij nauwkeurige opgaven gedaan omtrent den waarschijnlijken levensduur der Romeinen. Een wetenschappelijk gebruik is daarvan toen echter niet gemaakt. In het begin dezer eeuw schijnt de Overheid van Toscane het gebruik van die gegevens te hebben voorgeschreven voor het berekenen van lijfrenten, hetgeen pleit voor hunne bruikbaarheid.

2) Wie over Levensverzekering bif de Romeinen nadere bizonderheden weten wil, raadplege het boekje van W. Wichard Timmers, dat onder dien titel bij C. Geteyns te Rotterdam in 1917 verschenen is.

Sluiten