Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

handelen zal), dit bedrag toch slechts uit een deel van de reserve op zijn post bestaat: het ingehouden deel kan o. a. strekken tot vergoeding voor wat van de bij het afsluiten gemaakte onkosten eventueel nog niet teruggevloeid mocht zijn. Echter zal dat ingehouden deel meestal die functie niet eens hebben te vervullen, want in vele gevallen hebt ge binnen 3 jaren die kosten reeds uit de inkomsten der Maatschappij weder aangevuld — en de gewoonte wil juist, dat ge eerst na 3 jaren iets van de gestorte gelden restitueert bij opheffing der verzekering. Binnen drie jaren houdt ge al het gestorte in kas, en dit is vaak voldoende, om U de gemaakte onkosten te vergoeden.

Niet altijd, dat stem ik toe. Ik zal dan ook niet beweren, dat, ingeval van overlijden of roiement van een verzekerde kort na het sluiten zijner verzekering, de daarop reeds gemaakte onkosten altijd terugontvangen worden (gelukkig beperkt het voorgeschreven geneeskundig onderzoek zulke spoedige sterfgevallen tot een minimum), maar ik zal ook nooit beweren, dat ge in het geheel niets van den opslag reserveeren moet. Wanneer ge slechts de reserve, met bruto- of tariefpremie berekend, in kas hieldt, dus: K—Pr, zoudt ge stellig veel te weinig reserveeren. Dan zoudt ge zelfs voor toekomstige onkosten, die nog betaald moeten worden (b.v. voor het jaarlijksch incasseerloon) niets reserveeren, en daardoor gelden uitgeven, die bestemd waren om toekomstige onkosten te dekken. De contante waarde van alles, wat in de toekomst in de te ontvangen premiën voor onkosten bestemd is, zoudt ge dan hebben uitgegeven en misschien als winst verdeeld, alsof voor al Uwe verzekeringen geene onkosten meer te betalen en al de gemaakte onkosten reeds in Uw kas teruggevloeid waren. Dat mag niet. Een deel van den opslag moet dus gereserveerd blijven, zij het ook niet de geheele. Als ge K—Pr reserveert, is dat te -weinig; reserveert ge K—P'r, d. w. z, berekent ge de reserve met netto-premie, dan reserveert ge te veel. Derhalve moet de juiste reserve-waarde liggen tusschen K—Pr en K—P'r, zoodat men die door K—P"r zou kunnen uitdrukken, waarbij dan P" ligt tusschen P en P'. Anders uitgedrukt kan men zeggen, dat de juiste reserve op dezelfde wijze berekend wordt als de reserve met netto-premie, doch met een premie, die tusschen de bruto- of tariefen de netto-premie inligt. Ik noem die: reserve-premie.

A. Theoretisch is er misschien iets voor Uw redeneering te zeggen, maar practisch is zij hoogst gevaarlijk. Wie zegt u, dat onvoorzichtige ✓ Directiën niet te vèr zullen gaan bij het vaststellen van die z.g. reserve-

Sluiten