Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„zekering niet even ver gaat, beantwoordt zij niet aan haar doel." Zij vergeten, dat men uit de assurantie-penningen zijn huis opnieuw kan opbouwen, misschien zelfs fraaier dan het geweest is, en dat dus hier algeheele compensatie mogelijk is; doch den mensch kan men niet meer in het leven terugroepen! Hier is dus die volkomen compensatie onmogelijk, en het is niet moeielijk in te zien, dat voor het te-niet-gaan van het fonds van werkkracht, van énergie, van vooruitstreven, dat het leven representeert, nooit algeheele vergoeding gevonden kan worden, door welken maatregel ook. Geenszins wil ik beweren, dat een polis van Levensverzekering slechts zóó hoog behoort te zijn, dat zij even voldoende is om de nagelaten betrekkingen voor volslagen gebrek te vrijwaren; maar evenmin mag men eischen, dat het afsterven van den kostwinner finantieel in geen enkel opzicht gevoeld worde.

Zeker, het zoude wenschelijk zijn, het zoover te brengen, maar de tegenwoordige Levensverzekering is daartoe nog onvoldoende. De toekomst kan echter veel brengen, waarvan wij thans nog niet droomen, en wellicht zullen er eens toestanden geboren worden, die zelfs de meest-eischenden bevredigen. Voordat het zoover is, moet men zich echter tevreden stellen met den toestand, zooals die thans is, en werkelijk, wij hebben geen klagen, waar ons nu reeds in de Levensverzekering het middel geboden wordt, het materieel te gronde gaan onzer familiën na onzen dood te voorkómen. Hoe vele duizenden mannen zullen door alle eeuwen heen dien wensch gekoesterd hebben en tevergeefs naar een middel hebben uitgezien, hem te vervullen! Wanneer men hun gezegd had, dat dit middel eens gevonden zou worden, zouden zij zich daarover verheugd hebben; maar als men er dan bijgevoegd had, dat het publiek slechts een matig gebruik van dat middel maken zou, en dat velen zelfs „uit principe" er de voorkeur aan zouden geven, vrouw en kinderen in behoeftige omstandigheden achter te laten, zie, dan zouden zij U uitgelachen hebben! Want dat zouden zij nooit hebben kunnen gelooven. Men moet een kind van onzen tijd zijn, om zoo iets aan te nemen — omdat men het zietl

En wanneer men nu de leer predikt, dat men van deze voortreffelijke instelling geen gebruik moet maken, omdat zij niet nóg voortreffelijker is, dan is men als de man, die verhongerde met een stuk brood in de hand, omdat hij hoopte, dat het in een taart veranderen zou!

Zeer vaak zal de Agent bij het volbrengen van zijn taak het woord te hooren krijgen: „Levensverzekering-Maatschappijen zijn „niet cou-

Incoulance.

Sluiten