Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derzoek „alles maar larie" was, en dat de Maatschappij weten moet wat ze doet —- maar 't kan hèm niet schelen, 't laat hèm koud! Hoe treurig het ook op zichzelf is, dat iemand moet worden afgewezen, toch wordt men soms tot lachen gedwongen door de groote verbolgenheid van den afgewezen candidaat op de Maatschappij, die toch volkomen onschuldig aan de zaak is, en werkelijk niet voor haar genoegen verzekeringen weigert! Wanneer de afgewezene zich maar rekenschap geeft van het eenvoudige feit, dat elke Maatschappij veel liever wel posten sluit dan niet, zal hij er ook niet aan denken, haar over de afwijzing hard te vallen.

Anderen nemen de zaak meer tragisch op, ja er zijn enkele voorbeelden van lieden, die door een afwijzing bijna tot wanhoop geraakten en in ernst dachten over het verbreken van een verloving, het opgeven van een nuttigen werkkring of eenig ander besluit, dat op hun geheele leven invloed oefenen zou.

Het geneeskundig onderzoek is dan ook dikwijls een bezwaar, dat van het aanvragen eener verzekering afhoudt. Sommigen vreezen de zaak zelve, het gaan naar den doctor, het onderzoek; maar verreweg de meesten zien tegen het bezoek aan den geneesheer alleen op, omdat zij vreezen afgewezen te zullen worden. Zij voelen zich wel volkomen gezond, maar men kan niet weten, misschien is er toch wel iets niet geheel in den haak! En als zij afgewezen mochten worden, zij zouden geen rustig oogenblikje meer hebben: al hun levensvreugde zou vergald zijn!

Terloops zij opgemerkt, dat dit niet alleen struisvogelpolitiek is, maar zelfs iets nog gevaarlij kers. Niet alleen, dat men doet, alsof men het gevaar niet ziet, maar men loopt zelfs kans het te vergrooten. Talrijk zijn de voorbeelden van lieden, die eerst door het geneeskundig onderzoek voor een Levensverzekering-Maatschappij erop opmerkzaam werden, dat zij lijdende waren aan de een of andere ziekte, en dientengevolge maatregelen namen, die öf tot algeheel herstel geleid,' öf de gevolgen hunner kwaal aanmerkelijk verzacht en dientengevolge den levensduur verlengd hebben. Wel zal de Levensverzekering-Maatschappij in den regel ook tegenover den afgewezene zeiven omtrent de eigenlijke oorzaak der weigering het stilzwijgen moeten bewaren, maar een consult met den onderzoekenden geneesheer, of een overleg van dezen met den huisdoctor van den patiënt heeft reeds menigmaal tot het

Vreea voor het afwijzen.

Sluiten