Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

!?*U«!«*0o»»ub.

„maakt, neDDen alle toch een zekere periode vastgesteld, gedurende „welke bij een pas afgesloten verzekering zelfmoord van den verzekerde de Maatschappij wèl van elke verplichting ontslaat. Die „periode varieert van één tot vijf jaren. Zij is alleen vastgesteld met „het doel, te voorkómen, dat iemand, die het voornemen heeft op„gevat, zichzelven van het leven te berooven, zich eerst bij de een „of andere Maatschappij een uitkeering bij overlijden verzekert. Men „acht het dus niet denkbaar, dat iemand zijn leven verzekert met het „oog op een zelfmoord, dien hij eerst na eenige jaren denkt te begaan; „zóólang vooruit beraamt men geene zelfmoordplannen! De door het „bepalen van die periode in het leven geroepen waarborg is echter „volkomen illusoir, zoodra de Levensverzekering-Maatschappij geen „verklaring omtrent de oorzaak van het overlijden verkrijgen kan. „Immers hij, die besloten is, zich te vergiftigen, zal zich verzekeren, „in de hoop, dat de Maatschappij de oorzaak van zijn dood niet ontdekken zal. Daarin ligt juist het grootste bezwaar, dat het afstand „doen van den eisch tot overlegging der bewuste verklaring mèt zich „brengen zou, dat n.i. daardoor het bedrog rechtstreeks wordt uitgelokt: „niet alleen, dat gepleegd bedrog niet ontdekt wordt, maar men zet „een premie op het plegen van bedróg!" Sommige der bezwaar makende doctoren gevoelen iets voor deze redeneering en zijn bereid, een meer algemeene verklaring af te leggen, en wel deze, dat de overleden verzekerde een natuurlijken dood gestorven is. Daarmede werpen zij echter hun eigen stelsel omver; immers het staat dan vrij wel vast, dat, zoo zij die verklaring weigeren, er wèl zelfmoord heeft plaats gehad, en zoo schenden zij indirect het geheim, dat zij meenen te moeten eerbiedigen.

Intusschen moet men aan de bovenaangehaalde redeneering m. i. slechts een theoretische waarde toekennen. Het plegen van zelfmoord is iets, dat meestal in wijden kring bekend wordt, en zelfs door de autoriteiten wordt geconstateerd. In verreweg de meeste gevallen verneemt een Maatschappij het overlijden van een verzerkerde tengevolge van zelfmoord buiten eenige doctorsverklaring om, en kan zich daarvan ook zonder de hulp van een geneesheer voldoende overtuigen. Indien dus het bedrog door zelfmoord het eenige ware, waaraan de Maatschappijen bij den dood van een verzekerde bloot staan, wellicht konden zij het stellen buiten een verklaring omtrent de oorzaak van het overlijden.

Maar behalve door zelfmoord, kan de Maatschappij op andere wijze bedrogen worden. In de eerste plaats door substitutie d. w. z. doordat

12

Sluiten