Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omtrent te verleenen uitstel van premie-betaling, omtrent de door de Maatschappijen te publiceeren gegevens, enz. enz. En die voorschriften zijn nog al eens met elkander in strijd.1) Het gevolg is, dat één Maatschappij zich als het ware, naarmate de landen waarin zij werkt, in verschillende onderdeden splitsen moet, die allen naar verschillende regelen beheerd worden — een ongewenschte en juridisch onmogelijke toestand! Toch zweeft velen Regeeringen juist als ideaal voor, elke Succursale eener buitenlandsche Maatschappij als een afzonderlijke onderneming te beschouwen: zelfs heeft men de vraag gesteld, welk deel van het maatschappelijk kapitaal voor ééne, bepaalde Succursale bestemd was! Waar het maatschappelijk kapitaal één en ondeelbaar is, zou men eene Directie even goed kunnen vragen, de maan op een presenteerblaadje aan de Regeering aan te bieden!

En wanneer men nu nog bedenkt, dat de allernieuwste Wetgevingen, al mogen zij het niet direct voorschrijven, toch den toezicht houdenden Ambtenaren den eisch in den mond geven, dat in het binnenland werkende buitenlandsche ondernemingen zich voor haar geheele bedrijf aan de binnenlandsche wetten te onderwerpen hebben, verdwaalt men reddeloos in het labyrinth! Protectiegeest en „Beamtenwirtschaft"

hebben ons daarin gebracht maar wie of wat zal ons eruit helpen?

De Maatschappijen hebben het recht te verlangen, dat te toezichthoudende Regeeringen het masker der vaderlijke voorzorg voor de verzekerden afwerpen en openlijk voor hare protectionistische gezindheid uitkomen. Immers — wanneer eene buitenlandsche Maatschappij door protectionistische maatregelen gedwongen wordt zich uit eenig land terug te trekken — doet men alle moeite het voor te stellen, alsof dit uitsluitend geschied zou zijn wegens hare mindere soliditeit. Hier staan wij voor een bepaalde leugen, die de concurrentie gaarne exploiteert. Waarheid is, dat de beste Maatschappijen het eerst in verzet komen tegen onredelijke eischen en daaraan niet toegeven, ook al zouden zij daarmede de concessie in eenig land verliezen. Het wordt werkelijk tijd, dat er klare wijn geschonken worde!

') De meeste toezicht houdende Staten eischen, dat buitenlandsche Maatschappijen hare reserve voor in het binnenland afgesloten verzekeringen ook in het binnenland beleggen, met het al of niet uitgesproken doel deze als onderpand voor de binnenlandsche verzekerden te doen dienen. In Engeland daarentegen gaan — m. i. terecht — stemmen op, die juist in dit verleenen van een pandrecht ten behoeve van een bepaalde groep der verzekerden, reden zien eene Maatschappij den toegang tot het land te weigeren.

Onrecht door verborgen protectionisme.

Onrecht door verborgen proectionisme.

Sluiten