Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inzage te nemen van alle boeken en bescheiden ten kantore der Maatschappij. Hoewel de Wet hen daartoe niet uitdrukkelijk machtigt, meenen zij dezen inquisitoralen maatregel te mogen uitstrekken tot de Hoofdkantoren van buitenlandsche, in Duitschland werkende Maatschappijen. Zoo zouden dan Duitsche Ambtenaren b.v. in Nederland op de kantoren van Nederlandsche Ondernemingen verschijnen, met het recht alle boeken, brieven, enz. na te snuffelen! Niet-Duitsche Ondernemingen zouden al hare berekeningen, zelfs al hare geldbeleggingen, voor haar geheele bedrijf, moeten onderwerpen aan de goedkeurig der Duitsche Ambtenaren! Deze Heeren mengen zich tot in de kleinste kleinigheden en maken b.v. aanmerkingen, wanneer eene Maatschappij een — naar de meening der Ambtenaren! —- voor haar geschikte belegging heeft laten voorbijgaan.

Daarentegen,huldigden zij langen tijd de allerzonderlingste opvatting, dat alle spoorweg-obligatiè'n waarden van den tweeden rang zijn, en daarom voor belegging niet in aanmerking mogen komen!

De vrijheid van het bedrijf is in Duitschland vrijwel verloren en vele der allerbeste niet-Duitsche Maatschappijen hebben het opgegeven in Duitschland zaken te doen, omdat zij zich niet met handen en voeten gebonden wilden overgeven aan de genade van niet-verantwoordelijke Staatsbeambten.1)

Het protectionistische doel der Wet is daarmede bereikt, maar het Duitsche -publiek is daardoor dn ongunstiger conditie gekomen.

Één deugd van de Duitsche Wet valt te melden, n.1. dat zij officieel — en voor het eerst onder alle Wetten! — erkent de deugdelijkheid eener reserve-berekening met reserve-premie. Die Wet trouwens is niet het gevaarlijkste in wat zij zelve bepaalt: het grootste gevaar schuilt ook hier in de bijna onbeperkte macht, die zij den Ambtenaren — speciaal tegenover niet-Duitsche ondernemingen — verleent, en die door dezen eigenmachtig nog aanzienlijk wordt uitgebreid.

Nog dient gewezen te worden op den bijna ongelooflijken wettetelijken eisch in Duitschland, dat n.1. aan den Vertegenwoordiger eener

l) In tegenstelling met de Fransche Wet (Zie blz. 222) vloeit uit de Duitsche Wet, die een groote speelruimte laat aan de opvattingen der controleerende beambten, niet direct voort, waaraan de Directiën der Maatschappijen zich in vele belangrijke zaken te houden hebben. Dit wordt overgelaten aan de Staatsambtenaren, die telkens meer en telkens zwaardere eischen stellen kunnen. De Duitsche Wet schijnt ons dan ook veel gevaarlijker dan de Fransche.

Sluiten