Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ïtesultaten van het Byateem der gedwongen openbaarheid.

gegevens, maar bovendien door een directe deelneming aan het toezicht door Commissarissen, den toestand hunner Maatschappij te leeren kennen. Daarom is het bij sommige Maatschappijen de gewoonte, dat door de verzekerden één of meer personen worden gekozen, welke voor hen controleeren en desnoods zitting nemen in het College van Commissarissen, waartoe wellicht een bekrachtiging van de keuze der verzekerden, b.v. door een Algemeene Vergadering van Aandeelhouders, noodig is. De gecombineerde controle door verzekerden en Commissarissen kan niet anders dan gunstig werken. Men houde echter ook hier in het oog, dat dit gecombineerde toezicht nooit mag ontaarden in een direct ingrijpen in het dagelijksch beheer der Maatschappijen.

Het zal den lezer duidelijk zijn, dat mijn geheele betoog in dit Hoofdstuk gericht is op een verdediging van het systeem der gedwongen openbaarheid, verbonden met vrijheid van bedrijf, tegenover Staatstoezicht. Waar ik reeds aangetoond heb, dat de resultaten, die men met het Staatstoezicht bereikt heeft, niet zoo héél schitterend zijn, moet ik thans nog de feitelijke resultaten bespreken van het systeem der gedwongen openbaarheid. Deze zijn zóó verrassend, dat zelfs vele voorstanders van Staatstoezicht in Amerika niet ontkennen kunnen, dat, wanneer zij nog te kiezen hadden, zij waarscheijnlijk aan dit systeem de voorkeur zouden geven. Zoo is van veel belang de volgende uitspraak van Kolonel Greene, reeds meermalen genoemd:

„Het schijnt mij toe, dat de grootste beschuldiging, die men tegenwoordig tegen het Staatstoezicht inbrengen kan, deze is, dat het feitelijk ,,de plaats inneemt van een werkelijk verlicht publiek oordeel over het „beheer van Levensverzekering-Maatschappijen. Moesten we nog eens "„van voor af aan beginnen, dan zou men ernstig moeten overwegen, of "het niet beter zou zijn een systeem te kiezen, dat langzamerhand zich "zelf volmaakt, en waarbij het publiek — zij het soms ook wat moeielijk „— zijn lesje langzamerhand van buiten leert."

In Engeland, waar sinds 1870 de Wet het systeem der gedwongen openbaarheid in al zijne consequentièn huldigt, valt sinds dien tijd een enorme vooruitgang te constateeren op het gebied der Levensverzekering. Deze is des te belangrijker, omdat hij verkregen werd zonder de hulp van kunst-en vliegwerk, als: schoonschijnende beloften, groote winstvoorspiegelingen, enz., en bovenal, omdat hij niet gepaard is gegaan met een onmatig opdrijven der onkosten, doch integendeel met een rationeel en zuinig beheer.

Sluiten