Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongunstiger indruk omtrent eene Maatschappij maken moet dan het verdedigen der verzekerden van hun eigen belangen, op de wijze als het stelsel van vrijheid en openbaarheid dat medebrengt. In het eerste geval „acht zelfs de Staat de zaak niet pluis"; in het tweede geval „had„den de verzekerden vroeger maar beter uit hun oogen moeten kijken" — aldus zal het publieke oordeel allicht luiden. En bovendien is het lichtvaardig indienen van klachten door de verzekerden te voorkómen, door hen finantieel verantwoordelijk te maken, zoo die klachten valsch blijken. Geen enkele waarborg is in dit opzicht tegenover de onverantwoordelijke Staatsambtenaren in het leven te roepen.1)

Het is onnoodig den inhoud van het bedoelde Wetsontwerp te'bespreken. Het werd door de vakmannen sedert gecritiseerd en vormde de directe aanleiding tot het votum der Vereeniging voor Levensverzekering, waarbij het gehuldigde systeem eenstemmig werd afgekeurd. Sedert is weinig meer over dit ontwerp gesproken: blijkbaar is het ad acta gelegd.

Een derde Staatscommissie publiceerde haar ontwerp in 1912. Het was gegrondvest op het systeem van Vrijheid en Openbaarheid en was veel korter dan dat der vorige Commissies.

Dit laatste nu was in de oogen van velen een deugd, in die van anderen een gebrek. In de Vereeniging voor Levensverzekering — die in dienzelfden tijd met een meer uitvoerig (wellicht te uitvoerig) ontwerp voor den dag kwam — waren de opinies omtrent het ontwerp der Staatscommissie verdeelt. Eenerzijds vond men, dat het te oppervlakkig was en te veel ongeregeld liet; anderzijds vond men juist die beknoptheid een gewenschte eigenschap: het zou gemakkelijker zijn een eenmaal bestaande wet laten wat uit te breiden (zoo dit noodig mocht blijken!) dan haar — zoo zij het bedrijf te veel aan banden mocht blijken te leggen

— later weder in te krimpen.

Ook dit derde ontwerp is ad acta gelegd!

In November 1920 eindelijk werd een ontwerp, door een vierde Staatscommissie samengesteld, aan den Minister overhandigd. Ook dit ontwerp

— dat gedeeltelijk de lijnen volgt van het ontwerp, dat door de Vereeniging voor Levensverzekering werd aangeboden — is gebaseerd op het stelsel van Vrijheid en Openbaarheid. Een Verzekeringskamer zou in het leven worden geroepen, en van dit Instituut zou, naar mijn

') Prof. Van Geer, een der leden van de Commissie, die deze Wet ontwierp, kwam in een afzonderlijke nota tegen de hoofdbeginselen van dit ontwerp op.

16*

Sluiten