Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de overnemende Maatschappij, en constateerende de plaats gehad hebbende overdracht, waardoor voortaan die laatste voor de uit de polis voortvloeiende aanspraken van den begunstigde of van den verzekeringnemer zal opkomen. Maar het is zeer de vraag of het gelukt alle polissen in handen te krijgen, teneinde die aldus te clausuleeren. Bij groote uitgebreidheid der overdragende Maatschappij is dit zelfs vrijwel onmogelijk.

De overnemende Maatschappij kan ook. nieuwe polissen uitgeven (van denzelfden inhoud als de oude), waarin dan uitdrukkelijk dient vermeld te Worden, dat zij in de plaats dier oude treden. Hieraan echter zijn, in het bizonder alweer wanneer het overgenomen bedrijf uitgebreid is, een enorme arbeid en veel kosten verbonden.

Het eenvoudigst is natuurlijk eene kennisgeving aan de verzekeringnemers, dat hunne polissen — ingevolge hunne uitdrukkelijk of stilzwijgend verleende toestemming — door Maatschappij X zijn overgenomen, dat deze voortaan voor de premiën kwiteeren zal, enz. Men zou de vraag kunnen stellen of zelfs deze kennisgeving wel strikt noodzakelijk is, waar de overdracht toch feitelijk reeds tot stand is gekomen door den overeenstemmenden wil van den verzekeringnemer, den overdragenden en den overnemenden verzekeraar. Waar echter alle Wetgevers ervoor waken, dat er van de verzekering een schriftelijk bewijs besta, is, bij een zoo belangrijke verandering als de hier besprokene, eene kennisgeving toch wel het minste wat men verlangen kan.

VIL

Er zijn sommige oorzaken, die aanleiding-kunnen geven tot het vervallen van het recht van den begunstigde op de verzekerde som. Vroeger waren de Wetgevingen, en ook de Maatschappijen zeiven, veel minder liberaal op dit punt dan tegenwoordig. Men beschouwde toen het feit, dat de verzekering verviel en het recht op de verzekerde som verloren ging, zonder dat de Maatschappij zelfs gehouden was tot restitutie van een deel der premiën, als een soort van straf voor den verzeker,!, , die door eigen schuld het leven verloor, en vergat, dat niet deze, maar de begunstigde daardoor in de eerste plaats getroffen wordt. Bovendien meende men, dat in vele gevallen de billijkheid tegenover de Levensverzekering-Maatschappijen zulke strenge bepalingen vorderde. Meer en meer is men van deze denkbeelden teruggekomen, en tegenwoordig

Redenen, ««4 door hetreclil" de verzel<',|,(

Sluiten