Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

R.OnWaro aa„-

vali. onver '"'naarheid.

Immers het feit, dat de verzekering niettemin aangenomen werd, moet de Rechter als een bewijs beschouwen, dat de Maatschappij in dit geval aan de beantwoording der bewuste-vraag geen gewicht hechtte.

De Maatschappij lette dus op een directe, concrete beantwoording van al hare vragen. Een streepje b.v. is geen antwoord. Luidt de vraag: „Is U het bestaan eener erfelijke ziekte in Uw familie bekend?", en antwoordt de candidaat-verzckerde daarop met een steepje, dan beteekent dit volstrekt niet „neen", en kan men hem later nooit van het doen van een onware mededeeling beschuldigen.

Geheel iets anders is het, wanneer op een concrete vraag een concreet antwoord gegeven wordt, doch het later blijkt, dat dit antwoord niet met de waarheid in overeenstemming is. Maar ook in dat geval zou men veel te ver gaan, wanneer men den Maatschappijen het recht wilde toekennen, die verzekering als vervallen te beschouwen. Hoe dikwijls komen er niet dwalingen te goeder trouw voor! Men staat verbaasd over de menigte menschen, die niet juist bekend zijn b.v. met hun geboorte-datum. Een verkeerde opgave daaromtrent mag nimmer aanleiding geven tot het vervallen verklaren der verzekering, zelfs niet, wanneer het verschil groot is! Natuurlijk blijft den verzekeraar het recht voorbehouden, maatregelen te nemen, opdat hem, zoo de leeftijd te laag werd aangegeven, het geleden nadeel vergoed worde, maar de nietigheid der verzekering kan en mag daaruit nimmer voortvloeien. Mits — en nu komt de quintescens der zaak—-: mits het verkeerde antwoord te goeder trouw gegeven werdl En dat geldt niet alleen, waar het. den geboorte-datum betreft, maar op elk punt, waarover de door de Maatschappij gestelde vragen loopen. Zoodra het antwoord opzettelijk verkeerd gegeven werd, zoodra er kwade trouw in het spel is, en men door een onware opgave den verzekeraar tot het aannemen der verzekering bewogen heeft, zoodra er dus bedrog plaats heeft gehad, zal, daarom alléén reeds, de verzekering naar recht en billijkheid als nietig te beschouwen zijn.

Trouwens, de slotsom, waartoe alle beschouwingen omtrent de oorzaken, die de ongeldigheid der verzekering kunnen met zich brengen, mij voeren, is deze: slechts dan behooren die oorzaken daartoe werkelijk aanleiding te geven, wanneer er kwade trouw in het spel is. Was dit niet het geval, dan behoort geen ernstige Levensverzekering-Maatschappij de geldigheid der verzekering te betwisten, al mag men haar in sommige gevallen evenmin het recht ontzeggen, een vergoeding te verlangen

Sluiten