Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

P'Directiehand-

van die premiën nimmer een haarbreed afwijken, ook al wenscht hij de kosten van die afwijking uit eigen zak te dragen.

Waar plicht zoowel als eigenbelang aan den Agent deze gedragslijn voorschrijft, daar heeft de Directie met alle haar ten dienste staande middelen ervoor te waken, dat die gedragslijn werkelijk gevolgd worde. Het spreekt vanzelf, dat geen ernstige Directie er ooit in toestemmen kan of mag, dat van de basis harer wetenschappelijk berekende tarieven wordt" afgeweken. Terwille van het afsluiten van posten echter doet men veel, soms te veel, en het spijt mij, dat ik niet met een gerust geweten kan verklaren, dat geen enkele Directie ooit in deze van den correcten weg is afgeweken. De verleiding kan soms groot zijn. Nemen wij aan, dat een groote instelling al hare ambtenaren wenscht te verzekeren. Zij treedt in onderhandeling met Maatschappij A. Deze verricht alle daartoe noodige, ingewikkelde berekeningen en doet na eenigen tijd haar offerte. Maar de Maatschappij B krijgt inzage van deze offerte. „Wacht", denkt zij, „waar A deze cijfers voldoende acht, zal ik er „óók wel winst mede maken. Als ik mijne cijfers een heel klein weinigje „lager stel, zal die winst wel iets minder worden, maar dan krijg ik „deze belangrijke zaak ook!" — en zij doet een offerte, iets, een heel klein schijntje, lager dan de Maatschappij A, hoewel hare tarieven misschien minder voordeelig zijn. Ik geloof, dat de Maatschappij B zich dan schuldig maakt:

1°. Aan onwetenschappelijkheid; want haar offerte valt niet in het kader harer tarieven, ja ze kent niet eens de gronden, waarop die gebaseerd is en de voorwaarden, waaronder zij gehandhaafd kan worden.

2°. Aan unfaire concurrentie, en aan méér dan dat: aan het zich toeëigenen van de resultaten van eens anders arbeid.

Gelukkig, dat in Nederland zoowel Agenten als Directiën voor verreweg het grootste deel de onschendbaarheid der tarieven onverbiddelijk handhaven. Het tarief is de rots, waarop de Maatschappij gebouwd is; sla met het houweel der concurrentievrees in die rots, en het gebouw loopt gevaar.

win T"»«nHe in

III.

Een uitgestrekt terrein voor de concurrentie biedt de langzamerhand algemeen geworden gewoonte, aan de verzekerden winst uit te keeren. Die gewoonte zelve verdient daarom niet onverdeelde goed-

Sluiten