Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaaT°°'»P«gelen *insteu.

Nóg onaangenamer wordt die gewaarwording, wanneer hij de overtuiging heeft, dat de bedoelde voorspiegelingen van dien aard zijn, dat de verwezenlijking ervan niet alleen onzeker, maar zelfs onmogelijk is.

En zulke overdrevene „schattingen van toekomstige winsten" worden gemaakt, worden zelfs dikwijls gemaakt: een onvermijdelijke consequentie van het systeem der winstbeloften. Beloven is zeer gemakkelijk, en wanneer men het eenmaal officieel als concurrentie middel erkend heeft, komt men er al heel licht toe, „tegen elkander op" te beloven; verbinden toch doet men zich tot niets, en door ruime beloften wint men menig postje. Het zijn, helaas, niet alleen Agenten, die het met het voorspiegelen van winsten niet zoo nauw nemen; er zijn ook Maatschappijen, wier Directiën den Agenten zulks niet alleen toestaan, maar hun zelfs daarin voorgaan. Ik herinner mij nog zeer goed, in een brief van den Directeur eener groote Maatschappij, na zeer smakelijke mededeelingen over de'winstuitkeeringen, het volgende gelezen te hebben:

„De verzekerde ontvangt dus alle betaalde premiën terug, en is om „niet verzekerd."

Een dergelijke voorstelling onderstelt wel groote naïveteit bij den geadresseerde, die een wonderlijk voorstellingsvermogen hebben moet, wanneer hij het voor goede munt aanneemt, dat een Maatschappij, welke jaarlijks groote sommen aan uitkeeringen, provisie, salarissen, doctorshonoraria, enz. betalen moet, het publiek gratis verzekert!

Het hier aangehaalde voorbeeld is zelfs nog niet de uiterste grens, waartoe men met het doen van overdreven beloften gaan kan. In de Hollandsche couranten kon men jaren geleden een advertentie van een groote, buitenlandsche Maatschappij lezen, waarin — na een schitterend voorbeeld van winstuitkeering aan een bepaalden verzekerde — letterlijk de volgende woorden voorkwamen: „M.a.w. hij (de verzekerde) „genoot een Levensverzekering gratis, en accumuleerde ,,/■•■• per jaar, vermeerderd met rente op rente." Hier gaf dus de Maatschappij de verzekering cadeau, en keerde den verzekerde bovendien een presentje uit! Haar Directie scheen de kunst te verstaan van niets iets te maken!

Daartusschen en tusschen het doen van beloften, waarvan de vervulling tenminste mogelijk is (al is zij niet zeker), ligt echter nog een uitgestrekt terrein, dat door sommige Agenten en Maatschappijen sterk geëxploiteerd wordt. Men hoede zich ervoor, dat terrein ooit, al is het ook maar met één voet, te betreden.

20*

Sluiten