Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iici ia icti gucu inugeiijK, uai een verzeKering van ae allereerste Kwaliteit niet tot stand komt dan na lange „pour-parlers" over de afkoopvraag en even goed kan een verzekering, die afgesloten werd, zelfs zonder dat de mogelijkheid tot afkoop ter sprake kwam, reeds na korten tijd tot afkoop komen: men denke b.v. aan het geval, dat een wélgesteld huisvader door onverwachten finantieelen tegenspoed buiten de mogelijkheid geraakt, de premiën op zijn verzekering te blijven betalen! Dat het door mij betoogde echter in zeer vele, misschien wel in de meeste gevallen opgaat, is iets, dat aan geen twijfel onderhevig en door de practijk voldoende bewezen is.

V.

Tot dusverre handelde ik uitsluitend over de middelen, die de Maatschappijen aanwenden om het publiek voor zich te winnen, en er zijn er nog talrijke andere, waarover ik straks verder zal handelen. Het is hier echter de plaats, om iets te zeggen omtrent een concurrentie, die zich op een ander terrein beweegt en in een andere richting werkt, hoewel zij ten slotte natuurlijk ook weer op het winnen van verzekerden neerkomt.

Ik bedoel de concurrentie op het punt van de provisie, de concurrentie tusschen de Maatschappijen onderling, om, door het verleenen van hooge aanbrengprovisiën, goede Agenten tot zich te trekken. Naar mijn meening sluit zich dit onderwerp aan bij wat ik zooeven mededeelde over de concurrentie in afkoopsommen. Immers ook hier geldt het iets, dat, wanneer het te ver gedreven wordt, de Maatschappijen en middellijk de verzekerden benadeelen kan.

Elke Directie heeft steeds deze zeer eenvoudige waarheid in het oog te houden: het is een goede zaak, vele posten af te sluiten; maar, wanneer daarvoor meer geld uitgegeven moet worden dan men er ooit mede verdienen kan, is het beter ze maar aan anderen over te laten.

Die waarheid ziet er inderdaad zeer eenvoudig uit, en toch wordt ze wel eens uit het oog verloren, in de eerste plaats, omdat het iets bedwelmends, iets verleidelijks heeft, zeer vele posten af te sluiten, en in te tweede plaats, omdat de gevolgen van de te hooge aanbrerigkosten niet onmiddellijk gevoeld worden, doch zich eerst later ernstig doen gelden. Het systeem der gedisconteerde provisie, waarover ik reeds vroeger gelegenheid had te handelen1), brengt een op posten

l) Zie blz. 54, v.v.

Concurrentie | de provisie.

Sluiten