Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gevolgen yan het uitspannen v°or de Maatschappijen.

^ Wet uitspannen ^.°Qp vele Direcv*'11 in theorie , lT,,ov<ieeld, in §£Jk toege-

knoop doorhakten en het uitkeeren van provisie door hare Agenten aan verzekerden niet alleen verboden, doch overtreding van dat verbod zelfs met onmiddellijk ontslag strafbaar stelden. Dit kloeke initiatief is toen hooglijk gewaardeerd, maar het staat nu wel vast, dat die Maatschappijen niet in staat geweest zijn den maatregel vol te houden. Te oordeelen naar wat men op dit gebied buiten Frankrijk door haar zag en nóg ziet geschieden, viel dit van den aanvang af te betwijfelen. Maar voor het vak der Levensverzekering kan het niet dan goed zijn, dat het afstaan der Agentenprovisie eenmaal te meer van bevoegde zijde tot een betreurenswaardig misbruik bestempeld is.

Afgescheiden van het afstaan der provisie, berokkent het uitspannen niet alleen aan de ééhe Maatschappij, aan wie de verzekering afhandig wordt gemaakt, doch, zoo het misbruik algemeen is, aan alle Maatschappijen (en dus middellijk aan alle verzekerden) ontzaglijk veel schade. Men moet in een land gewoond hebben, waar het uitspannen dagelijksch werk is, om over den vollen omvang van het kwaad te kunnen oordeelen. „De Maatschappij A heeft een Inspecteur gezonden naar de stad Z" — dit is daar voor alle Maatschappijen, die in Z verzekerden hebben, een soort van schrikmare. Fluks zenden zij hare Inspecteurs daarheen, om uitspannerijen te beletten en deze hebben hunne handen vol werk. De Inspecteur van de Maatschappij A toch had een voorsprong van enkele dagen op de overige en hij heeft zijn tijd goed gebruikt. Reeds zijn talrijke verzekerden bij andere Maatschappijen voor de Maatschappij A gewonnen en lang niet altijd gelukt het den later gekomenen de gevolgen van dat uitspannen te niet te doen. Maar ook al slagen zij daarin, wat al moeite en kosten veroorzaakt niet al dat gereis en getrek, alleen om reeds bestaande verzekeringen te behouden! Er zijn landen, waar alle Maatschappijen zich op uitspannen toeleggen, en daardoor elkander voortdurend op dergelijke kosten jagen, zonder dat één harer er ten slotte van profiteert. Het resultaat is dan' een algemeene vermindering van de resultaten en van de den verzekerden te bieden voordeelen-.

Men zou nu zeggen, dat het middel ter verbetering nog al voor de hand ligt: alle Maatschappijen hebben zich slechts te verbinden, het uitspannen niet meer toe te laten, en de toestand, die alle gelijkelijk benadeelt, is voor goed de wereld uit. Maar juist daartoe zijn ze niet te bewegen: de eene wantrouwt de andere en vreest, dat, wanneer zij zich streng aan deze overeenkomst houden zou, hare concurrenten

Sluiten