Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„betering worden aangedrongen, en de Bestuurders der Maatschappijen zullen aan billijke verlangens gehoor moeten geven."1)

Ik heb met die woorden in het kort de heilzame werking aangegeven, welke de critiek der dagbladen oefenen moet, en het is overbodig, daaraan veel toe te voegen. Bij de wijze, waarop die critiek dient te worden uitgeoefend, wil ik nog even stilstaan. In mijne vroegere, zooeven aangehaalde woorden sprak ik over een strenge critiek. Thans heb ik aan die critiek nóg drie eischen gesteld, en wel: welwillendheid, onpartijdigheid en een opbouwende strekking. Over ieder van die vier vereischten een enkel woord:

Gestrengheid. Een niet strenge critiek is een bijziend man, die naar miereneieren zoekt: hij passeert ze, zonder ze te zien. Elke critiek zij eerlijk en nauwgezet; zoodra zij „schippert" en „menageert", is zij geen critiek meer. Ook het Verslag van Levensverzekering-Maatschappijen worde aan een strenge critiek onderworpen, waarbij natuurlijk in het oog te houden is, dat de groote pers wel voor een intelligent publiek schrijft, doch niet voor een publiek, dat geacht kan worden vakkennis te bezitten. Men — in casu de pers — drukke geen oog toe voor fouten, die men meent te bespeuren; openhartige bespreking van elke zich voordoende vraag, van elk dubieus punt is onmisbaar en noodzakelijk. Maar die bespreking geschiede met:

Welwillendheid. Sommige menschen hebben de leelijke gewoonte, om, wanneer ze iets aantreffen, dat met hunne inzichten niet strookt, aan kwade trouw of domheid te gelooven, alarm te slaan en met geringschatting te spreken over hen, wier inzichten zij niet deelen kunnen. Dubbel valt dit te veroordeelen, wanneer de Redactiën van couranten zich daaraan schuldig maken, en driedubbel, zoo het dan bovendien nog' een zaak geldt, waaromtrent verschillende inzichten recht van bestaan hebben, zooals op vele punten, de Levensverzekering betreffende. Een Redactie, die, zoo ze een fout meent te ontdekken in de opvattingen of berekeningen van de Directie eener LevensverzekeringMaatschappij, die Maatschappij brandmerkt als een niet te vertrouwen onderneming, haar met verwijten overlaadt of hatelijkheden toevoegt, sticht kwaad in plaats van goed. Zij houde liever in het oog, dat verreweg het meerendeel der Maatschappijen eerlijk naar het goede streeft en dat zij dus ter wille van de zaak, die zij voorstaan, voorkomendheid

Eischen der em tiek.

Gestrengheid. Welwillendheid'

J) Zie blz. 233.

Sluiten