Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werpt op de buitenlandsche toestanden dan dat ik er niet even melding van maken zou.

Deze Heer Geider was n.1. Redacteur van een vakblad, de „Kritische

„Revue", een blad, dat niet meer of minder dan 17 abonné's

telde! Het is te begrijpen, dat hij liever naar een andere betrekking omzag, en dat wel bij een Levensverzekering-Maatschappij! Toen hij echter bij de door hem uitverkoren onderneming niet geplaatst werd, duurde het niet lang of in de „Kritische Revue" verschenen lange artikelen om aan te toonen, hoe zwak diezelfde onderneming — een der ernstigste en soliedste Levensverzekering-Maatschappijen! — stond, en hoezeer hare verzekerden reden hadden zich ongerust te maken. En zie, onze Redacteur bleek daarmede geen kwaad zaakje gedaan te hebben, want van alle zijden kwamen er Agenten van concurreerende Maatschappijen opzetten om een flinken voorraad in te slaan van die lasterartikels, waarin zij een zeer doeltreffend concurrentie-middel zagen. De omzet van de „Kritische Revue" verhonderdvoudigde!

Dit schijnt onzen vriend tot voortgang op den eenmaal ingeslagen weg te hebben aangemoedigd. Hij had intusschen plaatsing gevonden in een ondergeschikte betrekking bij een andere Maatschappij. Nu wilde het toeval, dat de voornaamste betrekkingen bij die Maatschappij door Israëlieten bekleed werden, terwijl de Heer Geider zich met trots „anti-semiet" noemde. Men zou zoo zeggen, dat een plaatsing juist bij die onderneming hem dan tegen de borst stuiten moest, doch de drijfveeren, die groote mannen doen handelen, liggen meestal dieper dan men vermoedt. Het duurde niet lang, of Geider verzocht zijn Directie om een verhooging van salaris, en toen deze niet geredelijk werd toegestaan, gaf hij duidelijk te kennen, dat hij de Maatschappij in zijn blad wel vinden zou, en dat zijne relatiën tot de leiders der antisemitische partij hem in staat stelden, haar zelfs in het Huis van Afgevaardigden te compromitteeren. De Maatschappij sloeg op deze bedreigingen weinig acht, maar het bleek, dat Geider ze waar wist te maken. De „Kritische Revue" spuwde vuur en vlam tegen de Maatschappij, waaraan haar Redacteur verbonden was, en in het Oostenrijksche Huis van Afgevaardigden interpelleerde de anti-semitische Afgevaardigde Kaiser de Regeering, als toezicht oefenende op de Levensverzekering-Maatschappijen1), over de onverantwoordelijke hande-

]) Zie blz. 211.

Sluiten