Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wordt dit geweigerd, dan ontvangt men voortdurend uiterst hoffelijke briefjes om dat eerste schrijven^in herinnering te brengen. Het onbeantwoord laten daarvan baat niets, want dit bedelaarsgilde onder de journalisten is met een, bewonderenswaardig geduld begaafd. Ik weet voorbelden van Maatschappijen, die gedurende vele jaren" door dergelijke briefjes vervolgd worden: ja ééns heb ik het bijgewooud, dat men zulk een instelling na 5 jaren nog eens het oude artikeltje van vóór dien tijd toezond, met beleefd verzoek het nog eens te willen lezen: 't was toch zoo mooi geweest en wel waard met een kleinigheid gehonoreerd te worden!

Zeer vaak, en dikwijls bij vrij aanzienlijke bladen, vindt men de gewoonte, zoogenaamd „zwijggeld" te doen betalen. Dit komt hierop neer, dat het blad zich tegen het genot van een zekere jaarlijksche bijdrage verbindt, nimmer iets kwaads te schrijven omtrent de bijdragende Maatschappij. Én die gewoonte is in sommige landen zóó algemeen, dat men er het absurde en immoreele niet meer van schijnt in te zien. Elke Maatschappij trekt daar jaarlijks een zeker bedrag voor zwijggeld uit en wanneer men daarin iets verkeerds ziet, waaraan men niet wenscht mede te doen, wordt men voor zeer excentriek gehouden. Menig keer heb ik dóór en dóór respectabele mannen hieromtrent hooren zeggen: „Wat wilt ge? Die stumpers van Redacteurs „moeten toch óók te eten hebben!" Het kost inderdaad moeite, zich geheel en al in dergelijke toestanden te denken. Maar hoe vernederend zijn zij voor de vakpers in het algemeen! En hoezeer moet de Redacteur van een groot en degelijk vakblad zich schamen over die zoogenaamde „collega's", die door het publiek beschouwd worden als honden, waaraan men vleesch moet geven, omdat zij anders bijten, 't Is maar jammer, dat men er niet toe schijnt te kunnen besluiten, hun dat vleesch geheel te onthouden: het ware wenschelijk onder dergelijke individuen eens een flinke opruiming te houden.

Waar dus sommige vakbladen zich laten betalen voor hun zwijgen, daar zijn er andere, die zich laten betalen voor hun spreken, 't zij dat zij aan elke Maatschappij de gelegenheid bieden tegen behoorlijke betaling waardeerende artikelen over hare resultaten en werkzaamheden te doen opnemen, 't zij dat zij zich tegen een flinke jaarlijksche vergoeding geheel aan één bepaalde Maatschappij verkoopen. Vooral die laatste categorie is uiterst gevaarlijk voor de belangen der Levensverzekering. Dergelijke bladen schrijven natuurlijk over allerlei onder-

Zwijggeld.

Omgeïff' „vakblade»

Sluiten