Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den toonen, werd op de school van'mijn zoon, een gymnasium de vroegere.... portier tot Directeur gekozen. Deze was er dus'toe geroepen om de hervormingen door te voeren. Ik kende hem welhu was werkelijk een flink, uitstekend PORTIER.

De portier heeft dus heden zijn ambt van directeur aanvaard Wis een echt democraat (naar bolsjewistische beginselen) heeft hij zich terstond bij zijn leerlingen bemind gemaakt en wel door middelen die men van een tsaristisch ambtenaar zou gequalificeerd hebben als „onzuiver gunstbejag" maar van een bolsjewistisch directeur: humaan en vrijheidslievend optreden tegenover de scholieren Vandaag had mijn zoon o.a. godsdienstonderricht, Grieksch en geschiedenis — allemaal geschrapte vakken. De nieuwe-vakken kunnen nog niet worden gegeven, dus koopt men zich de gunst der leerlingen door twee vrije uren, gedurende welke zij in de stad mogen gaan wandelen en een uur „conversatie" met mijnheer den directeur. Deze „conversatie" schijnt heel gezellig te zijn geweest; mijn zoon was vol geestdrift er over. Alleen voelde hij zich wat vreemd in den maagstreek. De directeur had zich namelijk door verdeeling van sigaretten onder de „kameraden-scholieren", zooals hij hen aansprak, éen enorme populariteit verworven.

En dan zijn toespraken en zijn vragen! Nadat hij begonnen was met de opmerking, dat volgens het bekende Russische spreekwoord: leeren licht is en niet-leeren duisternis, maar dat hijzelf helaas door de tsaristische willekeur in de duisternis was gebleven, ging hij snel, 1 maar eenigszihs ongemotiveerd op de vrijheid over, waarbij door de klasse de arbeidersmarseillaise moest worden gezongen. Hij gaat door met zijn toespraak en bewijst den leerlingen, dat alles wat men hen tot nu toe geleerd heeft, de tien geboden, de catechismus, eenvoudig onzin is; dingen, die voor de tegenwoordige toestanden niet meer passen; neen, tegenwoordig heerscht de vrijheid, tegenwoordig moet ook de scholier zijn vrijheid verdedigen; hij moet scholierenraden kiezen, zijn persoonlijkheid uitleven en zich niet meer door zijn ouders laten tuchtigen. Jammer genoeg, zei de directeur NIET, dat men ook hem niet meer moest gehoorzamen. Neen, dat is een andere kwestie: hij zelf is bij vrije keuze gekozen en dus een autoriteit. Tegenover hem houdt de vrijheid der scholieren op."

Onderstaand getuigenis van twee Engelsche leeraars, aan het Russische Schoolwezen verbonden, werpt een raak en scherp licht op de apenkooi, waartoe de beginselen van ons portiertje — in" zijn inaugurale rede vastgelegd — gevoerd hebben. Op deze hoogte begint men aan een bankroet van het gezonde menschenverstand te gelooven. 1

' No. 31.

Interview van Mr. A en Mr'. B., (*) die Moskou op 21 Januari 1919 verlieten. Mr. A. en Mr. B, twee Britsche onderdanen, die Moskou op den 2Ïen

(') Aangezien zij, die ons een rapport overhandigden of zich lieten interviewen, eigendommen en betrekkingen in Rusland hebben en er over denken daarheen terug te keeren, zoo spoedig het Bolsjewikisch bestuur ten einde spoedt, worden enkele namen hier geheim gehouden.

Sluiten