Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

197 HET GEVLOEKTE KIND. Honoréde Bcdzac. — Wereldbibliotheek, Amst.

Ondanks de hooge lofspraak, die de vertaalster aan haar werk doet voorafgaan over den Franschen schrijver, keur ik dit boek af.

iQfi DE GELUKKIGE ECHT VAN DINGEMANS. A.d. Ridder. Dickhoff, Haag. Onwaar, gerekt, hot-bot-pot-stijl; vies boek. Beslist slecht.

199 HECHTE BANDEN. D. Musbach. — L. J. Veen, Amsterdam.

Dit is een slecht boek, waarin niet enkel met de gezonde denkbeelden over het verhaal, maar met normale eerbaarheid en hoogeren adel des gemoeds feitelijk wordt gespot.

200 EEN HELD VAN ONZEN TIJD. M. Lermontof. — Ned. Bibl., Amsterd. Voor volwassenen niet af te keuren. Toch beveel ik het niet aan, omdat

de inhoud weinig Nederlanders zal interesseeren; ik vind er hoegenaamd de schoonheid niet in, die de lofrede op Lermontof, aan 't slot van het boekje zou doen verwachten; die Russische kannibalen-hartstocht van Bela laat ons, dunkt me, koud; Zebra-menschen als Azamat en Kazbietzsj, een stroopop-officier als Petsjorien hooren in onzen gezichtskring niet thuis. Voorbehouden.

201 HIJ, DIE KWAM EN DIE GING. X. — Ev. Laan, Den Haag. Onthulde nonsens over een slecht mensch in akelige scènes en achterbuurtkiekjes van zekere kunstenaars- en kunstenmakers-wereld. Slecht en leelijk.

202 HUIZE MAVADOUZE. Tinayre. — L. Dickhoff, 's-Gravenhage.

Dit boekje is vol dom ongeloof en gemeene situaties. Gelukkig is de stijl ook allesbehalve aanlokkelijk en de karakterteekening banaal. — Slecht.

203 HET HUWELIJK VAN TANCBEDA. Elynor Glyn. — Bruna, Utrecht Glyn's verderfelijke theorieën en onzalige droomerijen maken ook dit

boek tot beslist slechte lectuur. Men geloove ook niet aan de wijd-uitgetoeterde lofspraken over dezen novellist. Malligheid!

204 IWAN DE DWAAS. Tolstoi. — Wereldbibliotheek, Amsterdam.

Het reclame-tichaam, geheeten „Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur" openbaart ons, dat in enkele jaren vaD dit boekje — Tolstoi's „volksvertellingen" — bijna 10.000 gingen onder onze Nederlandsche menschen. Mij een raadsel! Sprookjes zijn heel aardig net als kinderen — maar sprookjes met het air van ernstige tendenz-stukken maken op mij den indruk van kleine stakkerds met oudwijze gezichtjes en met den jas van hun vader

aan.... Net als groote menschen ! Deze geheele Tolstoi-machinatie is

ongerijmd, zonder zweem van bewijskracht, een loopje nemend met het Evangelie, dat er brutaal voor wordt opgecommandeerd, om voor hém, Leo Tolstoi, sprookjes-droomer, de roffel te slaan! Vooral in „Iwan de Dwaas" stuit dit vaag-dweperig, ongegrond-willekeurige van Tolstoi's verbeeldingsverwildering buitenmate erg. Af te raden.

205 IDEALEN EN IBONIEEN. Dr. Genderen. — Brusse, Rotterdam. In één woord gemeen. Geen letter verder waard.

206 JOZUA BRONSVELD. Hers. — P. N. v. Kampen, Amsterdam.

Een onder geen enkel opzicht aanbevelenswaardig boek. Vol ongerijmdheden, ja, dommigheden op 't stuk van geloof. Af te keuren.

207 JUDAS ISKARIOTH. L. Andrejef. — Wereldbibliotheek, Amsterdam. Een allerakeligste, stuitende en malle phantasmagorie over Judas. Kippe-

praat zonder zin, goddelooze nonsens hier en daar. Kost nog heel duur ook die malligheid 1

Sluiten