Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boek zeer bedenkelijk; en daar die nonsens wordt gestoffeerd met rare praatjes van en over een Aartsbisschop en met een mal document van „een Paus" (?) raad ik Katholieken dit boek af. Het gevaar van het boek is, dat het historische allures aanneemt en toch is al wat er verteld wordt over de Roomsche opvatting nopens het 'huwelijk tusschen Rupert Keyston en Rose-Marie le Gros klakkelooze onzin en kippepraat.

234 RECHT OP GELUK. R. Burman. — A. de Lange, Amsterdam.

Dit boek acht ik zeer gevaarlijk en slecht, vooral daar er zoo heëlemaal niets wordt gedaan om het slechte, ten minste een klein beetje, te bedekken.

235 ROME EN UTRECHT. E. Weggeman. — P. Dz. Veen, Amersfoort. De schrijfster raadt zelf (in de voorrede) haar onwaar en onedel boek

af. Makkelijk voor den criticus. Zij vergat er bij te zeggen, dat haar boek te dom is, om er zich boos over te maken.

236 DE SCHOONE DORA. Lohde. — I. v. Oirschot, Breda.

Dit boek is niet enkel niet aan te bevelen, doch zelfs niet goed te keuren. De inhoud van het heele boek is immoreel en onbeduidend, al komt dan hier en daar de Voorzienigheid of de goede God er eens tusschen. Het revolverkogel- en vergifdroppels-slot is dit boek waardig!

237 SOMBERE SCHIJNINGEN. Jac. Megerink. v. Holkema en Warend. Amsterdam.

Het belachelijk slot van het boek, met dat tot een bekeering voerende vraagteeken (!) in een boek van Fred. v. Eden doet denken aan een parodie! Toch is 't wel als ernst bedoeld; en daarom is het zonder meer slecht over de heele linie.

238 DE SMALLE WEG NAAR HET GELUK. Ernst. — E. v. d. Vecht, A'dam. Het oordeel, dat ik indertijd over dit boek uitsprak, toen ik het, na

ingekomen klachten van H.H. Studenten verwijderde uit de Bibliotheek van „Geloof en Wetenschap", houd ik onverzwakt staande. Ik blijf het afraden. Publiek vroeg men laatst mijn oordeel, daarom geef ik het nu.

239 TWEE VBÖUWEN. Ellen. — Scheltema en Holkema, Amsterdam.

i Vuil en slecht; verachtelijke theorie en brutale koppigheid in de uit¬

werking van het siechte.

240 TWEE SOUVEREINEN GEDIEND. Ouida. — Bolle R'dam.

Hoewel dit boek er stellig, maar als voorbehouden, voor volwassenen even door zou kunnen, raad ik 'het liever heëlemaal af om de uiterst lichtzinnige wijze, waarop de schrijfster met de teerste menschelijke verhoudingen omspringt. Ouida is een gevaarlijke schrijfster.

241 VOM SEINE-STRAND. M. A. v. Markovics. — O. Weber, Heilbronn. Deze novelle is in het karakter van Celine onwaar en in den opzet naar

en raar. Af te raden.

242 EEN VERLOREN LEVEN. M. Ovink-Soer. — J. Valkhoff, Amersfoort. 5 verhalen, die ik. afkeur, — voor ieder. — Men zal met ze niet te

lezen zijn levensgeluk ook niet aanmerkelijk verminderen....

243 VAN ZWART TOT ROOD. — C. Veldt, Den Haag.

Van godsdienstig wordt de hoofdheld religieus-anarchist. Hoe dit domme bedrijf zich toedraagt, hoe verrukkelijk het is God af te schudden, wordt in dit gemeene boek opmerkelijk valsch en hatelijk verteld.

244 VAN EENE VRIENDIN. Metz. — Scheltens en Giltay, Amsterdam. Dit is een grenzeloos verwaand, goddeloos, ja, godslasterend prul. Deze

schrijfster heeft zich vergiftigd met kwakzalver-receptjes van Nietzsche.

Sluiten