Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn trotschen eenvoud ; zijn schoondochter is een aangrijpende figuur. Een hoogstaand boek om den opzet en de karakter-analyse, doch Zahn is een gevaarlijk schrijver en voor de meeste menschen is het boek beslist verboden lectuur.

202. DE WARE O. Bach. — Misset, Doetinqhem.

Met O. Bach moet men altijd eenigszins oppassen. Hij is een talentvol schakeerder van toestanden, maar ook een man van gedurfde beschrijvingen. Voor volwassenen zou ik dit boek niet slecht durven noemen; maar het is toch lang geen boek voor iedereen. De karakters zijn goed volgehouden en de knoop is flink gelegd. Celia Veros is een zeer mooie figuur. De Priester, Graaf Ernest de Simoni, is wel een beetje vreemd geteekend. Wat Bach over de Biecht vertelt bewijst, dat hij er maar liever over zwijgen moest.

203. DE GEMEENTESECRETARIS. 11. Sienckeaiicz. — Bruna, Utrecht.

Een vlot geschreven, tragisch verhaal. Daar is een groot schrijver aan het woord. De karakterteekening is scherp; een ontzettende greep uit het Poolsche landleven. — Niet geschikt voor iedereen acht ik dit boekje. Voorbehouden lectuur.

204. VOGELVRIJ. Rud. Gottesheim. — Bruna en Zoon, Utrecht.

De titel is niet juist, — niemand is „vogelvrij" in dit boek. — Het is, de stuitende oplossing van Felsecks levensdrama door een revolverkogel daargelaten, een boek dat mag worden gelezen; mooi is 't niet; 't is van 't soortje, dat niet moest bestaan... doch dat eenmaal bestaat.

205. DE HERTOGIN VAN POWYSLAND. Grant-Allen. — Holdert, Amsterdam.

Dit meer dan 500 blz. dik, in fraaien, geprest-rooden, band, voor 50 cent (ongelooflijk I) verkrijgbaar boek, is niet voor kinderen, doch het is mooi, ja indrukwekkend. De karakters van de onschuldig vervolgde Linda Figgings, van Hertog Adelbert Montgomery, van Linda's broeder Cecil, van Douglas Harrison, Sabine Venables en haar-vader „Papa Welwillendheid", van den ras-boef Prosper en diens helpster Mrs. Pommeroy, zijn ongewoon-goed uitgewerkt en volgehouden. De door zijn ophijsching naar de „beste kringen", over het paard getilde, verwaande en koel-cynische Madaine, is een uitmuntend geslaagde wereldfiguur; het ekstergeklap van de dom-lasterende openbare meening der voornamen uit Pall Mall's deftig West-End is krachtig uitgebeeld in Mrs. Bouverie-Barton. Een prachtig boek, vol afwisseling en spanning, edele denkbeelden en gevoelens.

206. DE DOCHTER VAN DEN SCHOOLMEESTER. J. Duparc. Jr. — Bruna Utrecht.

Een genrestukje zonder pretentie, doch dat, in zijn eenvoud, niet alledaagsch is. De strekking is goed ; toch zou ik het niet iedereen in handen geven; het gevallen meisje wekt deernis, de adellijke schurk verachting; doch het onderwerp is te teer, om 't iedereen te toonen.

207. DIE SCHöNE SüNDERIN. Ar. Mosel. — O. Weber, Heilbronn.

Voor volwassen menschen niet wat men een slecht boek noemt, hoewel de titel 't allicht zou doen vreezen. Maar 't is een vervelend, verward, onbehagelijk gerekt, onwaarschijnlijk boek. Ik vind het een prul.

208. KUNSTENAARSBLOED. J. Schobert. — Holdert & Co., Amsterdam.

Deze schrijver durft een groot boek aan; niet enkel een „dik"' boek, maar een boek van breeden, grootschen opzet. Victor Alten is de kunstenaar, die kunstenaar bij de gratie Gods blijft, ondanks al zijn ontzenuwende, geestverlammende afdwalingen, en ondanks den heilloozen invloed der vrouwelijk-cynische kokette Rosa Maria Murner, en de reusachtige vergissing, die hij beging door zijn overhaast huwelijk met de wufte en ijdele Martha van Norden, welke de kunst offert aan haar behaagzucht en gloriedorst. Hij openbaart in zijn stormachtig, half mislukt leven, dat „in elk waarachtig kunstenaar een deel der godheid aanwezig is, dat wel tijdelijk verstikt kan zijn, maar zich toch telkens opnieuw moet openbaren en den geheelen mensch met zich omhoog voeren" (p. 252). Dan brengt hij offer na offer aan de Majesteit van zijn kunst en zijn karakter, tot hij, na het tragisch

Sluiten