Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheugen zich gaan schakelen met een zekere regelmaat, als

een helderen afdruk latend in haar geest.

's Morgens het wakker worden in de groote kamer, waar 's zomers door de reten der jalouzieën heen de goud-groene weêrschijn glansde van de lindeboomen voor het huis. Ze keek dan altijd dadelijk naar juffies bed met het hooge witte aordijn er om heen, en probeerde door zachtjes roepen te weten te komen of ze nog sliep. Dan bleef ze geduldig wachten tot Miss Norton was opgestaan en zich had aangekleed; eerst daarna mocht zij zelf haar kousjes aantrekken.

Daarnaast was de kamer waar het ontbijt stond: de blauwe bordjes met de peren en druiven en meloenen er op Geschilderd; of geschilderd was het eigenlijk niet, zei Miss Norton, maar er in gebakken. Annie had er dikwijls over nagedacht hoe dat kon: „er in gebakken"...

Na 't ontbijt ging ze met Juf de kippen en de zwanen eten geven en daarna wandelen als het mooi weer was. Soms mocht ze eerst even pappie een kus gaan brengen beneden in de tuinkamer; maar dikwijls was pappie al urt: bij de boeren rond", of: „naar de stad bij den notaris . Dat waren twee van die termen welke Annie zich later altijd goed bleef herinneren.

Als het regende zat ze met Juf in de oranjerie: Miss Norton vouwde dan lakens aan de lange blauwe „tafel-opschragen", of haalde boonen af, die de tuinman gebracht

^Er was een overdekte zandhoop tegen den muur van den moestuin, opzij van de oranjerie; daar had ze haar vormpjes en haar tuin-poppen. Als Rob vacantie had van zijn school en thuis was, dan hadden ze groote pret. De zandhoop was dan een pasteibakkerij; ze maakten allerlei soorten van taartjes Maar Rob was dikwijls flauw en plaagde haar, trok aan haar haren; lag ook dikwijls lang uit in het gras op zijn rug, met zijn hoed over de oogen; niks-doen-dan-lui-zijn noemde Annie dat minachtend.

's Winters was 't anders. Dan moest ze bij Miss Norton op de kinderkamer blijven en met haar poppen spelen, de thuis-poppen", en haar keukentje, en later, toen zij zeven 'was het huis met al die kamers en stoeltjes en canapetjes en een badkamer met een echt bad er in: het huis haar door papa op haren verjaardag geschonken. - Maar t verveelde haar gauw, al die dingen, en dan ging ze voor de ramen naar buiten kijken, waar de zwarte boomen op het grasveld zwiepten, of de sneeuw in donzige vlokjes stuivelde, al maar

Sluiten