Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koud zijn om hier nog te zitten, en wat zou ze ook hier nog zitten als er geen Annie meer was om naar te kijken; als de til daar verlaten zou staan en de duiven vergeefs zouden uitzien naar hun meesteresje. Een weemoed zonk neer in hare ziel; het scheen haar plotseling koud in de veranda, en ze trok, met haar beverige,vingers, haar shawltje dichter om haar schouders heen. Ze voelde zich een vereenzaamde, oude vrouw, die aan den avond van haar leven niet anders had dan een beetje geld, een groote plaats, te groot voor haar, klein, weggeschrompeld menschje, die er zich in verloor — en hare beide kleinkinderen, Robert en Annie: Annie, die over enkele dagen nu vertrekken zou...

Dan zou 't winter worden; de sneeuw zou liggen op de nu nog gulden-gele boomen en het wijde grasveld; 't zou kil en tochtig zijn in 't ouderwetsche huis, met moeite warm te stoken.

Zij had wel kennissen in Utrecht, in Arnhem, lieve vrienden en vriendinnen harer jeugd die haar vaak al geïnviteerd hadden, haar hun huizen voor de wintermaanden aangeboden, sinds zij zelf" haar eigen, groot huis op de Maliebaan verkocht had. Zij zouden blij zijn haar te mogen ontvangen, die vrienden, en bovendien: was ze niet altijd welkom bij haar zoon ?

Zij zuchtte. Ach ja, en toch... toch deed ze 't liever niet; niet bij haar vrienden en — vooral — niet bij haar zoon, al hoefde ze dan van Annie niet te scheiden en zou ze 't er misschien minder eenzaam hebben dan hier. Louis meende 't goed — hij was wat vreemd, wat eenzelvig en wat veel op reis — maar hij meende 't goed met zijn oude moeder; alleen... ze waren geen menschen voor elkaar; dat was het: ze waren geen menschen voor elkaar...

Dat had zij vooral gemerkt, sinds Martha gestorven was. Voor Martha had zij wat kunnen zijn, die had ze wat kunnen vertroetelen, de lange jaren van haar ziek-zijn. Ook voor haar was Martha wat geweest, en toen zij gestorven was had zij het gevoeld als een knagend gemis. Toen was Lou hertrouwd met een veel jongere vrouw, en 't scheen of Sophie haar jongen nog meer van haar had verwijderd. Sophie en zij, ze begrepen elkaar niet; voor Sophie was zij te oud, had ze te ouderwetsche begrippen; Sophie vond haar bekrompen, en zij vond Sophie... ach, ze dacht niet graag kwaad; hoe stond dat in Thomas a Kempis ook... Sophie had zeker veel goeds, kon wel hartelijk zijn en hield van Annie. Alleen: waarom was haar leven met Louis zoo.

Sluiten