Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't kartelig blad hingen de zware trossen zich te geven, wazig mat-groen in de zon. Hier en daar, waar een plekje schaduw gebleven was, lag nog een heldere dauwdroppel zijn stille leven uit te vonkelen. Opzij van de groote druiven-kas, aan t eind van het pad, zag zij de boezeroen-mouwen van den baas opblauwen tusschen de groene struiken. Ze zou maar even een praatje met hem maken; na 't ontbijt ging ze dan ook nog wel even naar zijn vrouw.

— Dag, baas van der Kamp; nu — 't staat alles maar mooi I

— Nou en of het, juffrouw; we hebben geen klagen wat het weêr betreft. Is de jHffer de kas al binnen geweest? 't Is de moeite van het kijken anders wel waard — tikte hij met den steel van zijn pijpje tegen den kas-muur. Met zijn breede pilow knieën, waaronder grauwe reepen jutte waren vastgebonden, lag hij in de donker-vochte aarde; zijn barstige knuisten draaiden vlug-handig het raffia waarmede hij opbond, onderwijl, onder 't spreken, af en toe zijn bruin gezicht met het zwarte ringbaardje naar Annie opheffende.

— En de juffer gaat ons zoo gauw al verlaten, naar ik hoor. Nou, da's spijtig; je hebt het anders een heelen tijd hier uitgehouden. Geen wintertje meer overblijven, zooals verleden jaar? Nou, 't is hier 's winters ook niet veel gedaan voor menschen als uws gelijken, 'k Zeg al zoo dikwijls tegen me vrouw: Bet, zeg ik ~ 'k begrijp niet dat de oude

pavrouw der eigen hier niet doodkniest. 'sZomers, daar |*g ik af zijn, maar 's winters kan het hier dan toch al bar sikkeneurig wezen ...

> Annie lachte. — Maar baas! 'k vind 't juist verrukkelijk s winters hier. 'k Wou dat ik blij ven kon, net als verleden jaar.., De baas keek verwonderd op en plukte in zijn baardje. — Zoo, nou en waarom doe je 't dan niet?

— Omdat ik niet mag; da's 'n eenvoudige reden niet ? lachte het meisje.

— Ach zoo, uwes mama, wil u zeggen... Ja, dan wil ik zeggen ...

— Maar ik zeg niets meer. baas van der Kamp, ik moet nog verder! Adieu, zeg je vrouw, dat ik straks even aankom; dan zie ik jou ook nog wel even, niet?

Lachend was zij al den hoek om en de kas binnen. De baas kon wat lang van stof zijn en ze moest voor 't ontbijt nog de kassen rond...

Na 't ontbijt, alleen met grootma gebruikt, — moeder

Sluiten