Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toen was haar oog, opeens, gevallen op een brief, nog ongeopend op de tafel, als een vierkante hard-witte vlek op het grijs-blauw tafelkleed. En ze wist, tegelijkertijd, dat het een brief was uit Parijs... van Louis... Gisteren avond thuis komende had ze hem gevonden, meêgenomen mar haar slaapkamer, in een oogwenk ziende den Franschen postzegel, de hand van haar man. En ze had gedacht hoe het wel heel onaangenaam was, nu juist aan hem herinnerd te worden op een oogenblik dat... Enfin, ze had den brief meêgenomen naar haar kamer, hem ongelezen op de tafel laten slingeren ...

Nu, dezen morgen, van .uit haar ledikant hem daar hardwit ziende liggen, verdiepte zij zich in gissingen. Was hij ziek; moest zij geld sturen, of... kwam hij thuis misschien 1 Maar dat laatste schreef hij meestal niet vooruit; om geld kon hij rechtstreeks aan den bankier schrijven, en ziek — waarom zou Louis nu ziek zijn ?...

Het beste was op te staan, den brief te lezen; er zat niet anders op; het werd ook te laat.

En zich rekkende in hare volle lengte, dat de binten van het eiken ledikant kraakten, richtte zij zich overeind; drukte loom het knopje van de electrische "schel om hare kamenier te waarschuwen voor haar bad.

Onder 't koffiedrinken had Annie het dadelijk gemerkt: dat mama door iets gehinderd werd. Ze zat stil, met geknepen lippen; negeerde juf „straal", zooals Robert zou zeggen, en sprak op korten, afgemeten toon tegen haar, Annie. Eindelijk — daar had je de oplossing:

— Ik heb een brief van papa...

— Zoo, zei Annie. En wat schrijft hij ? ...

— Hij komt Donderdag thuis...

— Donderdag ?...

Annie riep het, verheugd en verbaasd. — En in zijn vorigen brief schreef papa... jr- Maar je weet, dat papa zich nooit houdt aan wat hij lschrijft nietwaar? Dat papa ons bij voorkeur pleegt te verrassen ...

Mevrouw Hada het ongeduldig een leêg eierdopje duikelen tusschen hare slanke, spitsbenagelde vingers, die het zonlicht, door het tuinraam achter haar de kamer binnenvallende, door-rozigde, vonkjes tikkend op de vele ringen. Zij had reeds te veel gesproken. Üit principe was zij gewoon zich

Sluiten