Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor geen sikkepit. Neen, dan was natuurlijke historie prettiger ...

In de Spui- en Veenestraten was het een foule van menschen; toch 't meeste „biedzjie", al dirkten ze zich ook nog zoo mopi op. Hier en daar, voor een modemagazijn, een bloemenwinkel, bleef ze nog staan; ze hield veel van mooie dingen. Bij Lensveld Nicola, in de Veenestraat, was ze bijna binnen gegaan om een pastijtje te eten, maar ze durfde niet uit vrees er kennissen te vinden. In de Hoogstraat zag ze voor een winkel offlcierskepi's hangen, en opeens moest zij denken aan Fré van Hemert, van wien Jeanne gesproken had... Zoo, was d he dus in de stad. Ze herinnerde zich hem nog heel goed, al had ze 't straks doen voorkomen van niet. Ze zag hem nog met zijn lachend gezicht, zijn kort geknipte zwarte haar en zijn zwart snorretje, in zijn flatteerend cadetten-uniform met de gouden strepen, 't Was op een bal van zijn zuster, die veel jonger was: 't waren allemaal jongeren en hij had ook maar een paar dansen meê gedaan, heel op 't eind. Tonny de Lang: een vriend van hem en neef van de Heytinkjes, was er ook geweest. Die had ook, bij groote gratie, meê mogen dansen. Ze hadden innige pret gehad; op een canapé, opzij van de planten waar de muziek zat, eigenhjk de heele zaal voor den gek zitten houden, en toen mekaar weêr... ontzettend hadden ze geflirt... Ze hadden een club gesloten: „Het jolige Vijftal": Fré van Hemert, Tonny, zij en de Heytinkjes; een club met het doel om alle bals te critizeeren waar ze samen zouden zijn. Den volgenden nacht had ze van hem gedroomd, maar den daarop volgenden dag was ze gaan pakken voor baar winterlogeerpartij bij grootma, en op De Groote Brink had ze nog maar af en toe even aan hem gedacht; was hem heel gauw vergeten ...

Zij ging nu de Zeestraat en de Javastraat... langs het Alexanderveld...

En terwijl zij hun huis nu al in de verte zag liggen, dacht zij nog: — toch geestig dat hij weêr in de stad terug was...

IV

Papa had op het laatste oogenblik getelegrafeerd dat hij niet Donderdag maar eerst in de volgende week zou thuis komen; hij kon niet juist zeggen op welken dag. Dien Zaterdag was Robert uit Leiden overgekomen voor de Kerst-

Sluiten