Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lig, herhalend, nu tegen Annie's mama: — Ziet u wel mevrouw, daar is Robert met meneer van Hemert; ik geloof dat ze ons gezien hebben en naar ons toekomen...

Robert. met de hem eigene zenuwachüg-haastige nonchalance, als vond hij t eigenlijk een overbodigheid, stelde voor: mijn vriend van Hemert... mijn moeder, juffrouw Hevtink mijn zuster... 7

De jonge cavallerie-offlcier. breed en donker in zijn roodgetreste uniform, als vullend Ineens de nauwe loge. boog. sprak een paar beleefde woorden tot mevrouw, vroeg of de nieuwe opera haar goed bevallen was. — Ze spelen voortreffelijk, die buitenlanders, daar is onze „Fransche" toch mets bij, vindt u wel 1...

Dan, zich tot Josine wendend, met een lachje onder zijn zwarte snor: — Zoo. witte muis. ben jij daar ook.

Josine. die stil-blozend een anderen kant had zitten uitkijken ~ vermakelijk! vond Annie - draaide zich eensklaps naar hem toe. deed verontwaardigd. — Wie heeft u't recht gegeven mij zoo te noemen, als ik vragen mag, meneer van ttemert7 koketteerde zij, guasi-gepikeerd. De officier, lang, ^ als zich nog breeder makend, zag van uit de hoogte op het meisje néér. met om zijn mond iets. dat als het air was van een overwinnaar. - Vergeef mij. juffrouw Hevtink. zeide hij met overdreven nederigheid. — u schijnt zich dan niet meer dien avond te herinneren, verleden jaar; ik meende. v^ftaT"611 n0fl dubgenooten wect u wel... Het jolige

— Ja zeker wel: u moet niet denken dat ik zoo'n slecht geheugen heb. meneer van Hemert, haastte zich Josine; — maar omdat mijn neef Tonny me toen zoo noemde was dat toch nog geen reden voor a ... en dan nog ... toen was ik nog maar een kind van veertien...

Achter de donkere snor flitste even geblikker van witte tanden. - Ah Juist, ik begrijp; ik had behooren te bedenken. U £+ 't ^ünt u mc vö9even juffrouw Heytink ?...

— k Zal eens zien, pruilde Josientje koket, terwijl van J-lemert nu nog een paar woorden met mevrouw Hada wisselde; tot het bellen in de couloirs hem en Robert tot heengaan drong. - Dag mevrouw, uw dienaar; wij zitten ginds; dag juffrouw Heytink, dus u vergeeft me ?... dao juffrouw Hada... m. f

Bij dat vluchtig afscheid was het geweest. Robert had de loge al verlatói ; haar moeder en Josine tuurden met binocles

Sluiten