Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staan; zijn borst hijgde reutelig. Hij stond op het Plein: trammen schoven af en aan, vlak langs hem heen. Boven spande nard-blauw de lucht achter de zwarte takkenwarrelina der boomen. Hij hijgde zwaar, benauwd; — kon hij maar even op een bankje gaan zitten, maar dat ging niet... husdien al dat volk; hij werd tóch al nageroepen soms door baldadige straatjongens.

*- Hei ouwe 1 geef mij dat pelsie van je...

Een jongen, die langs hem ging met een slagersmand. trok een neus. - Zie je. daar, had je 't weêr: dat. wat in Parijs je nooit zou gebeuren; dat. waarpm hij zoo 't land had aan Den Haag. aan Holland... O, als hij dan niet meer naar Parijs terug kon... als Ninon dan niet wilde... dan... in elk geval niet in Den Haag blijven... dan liever naar De Elze terug... wat Sophie ook mocht zeggen...

Hij liep nu weêr door, het Plein over. langs het Mauritsnuis, de gebouwen van het Binnenhof. En onderwijl spookte er van alles door zijn hoofd: het verval van zijn Geldersche bezittingen, die hij nu al jaren doende was te gelde te maken. Ninon met wie hij een scène had gehad, omdat hij haar had verweten dat zij hem bedroog... Ninon die hem voor „ouwe man had uitgescholden, net als die jongen straks op straat... Sophie die zoo koud en spottend hem kon ^nn,,,i!n °°r aües been de grijnzende schaterkop ffi^SS&T * * ^ handelaar

Hij voelde zich heel ellendig en verlaten; 't was uit met

« al . ?,D ^ ™ meer biJ machtc Me* bem een rustig thuis te bezorgen ...

Daar zat hij nog over te piekeren toen hij, in zijn woning ?«ï.°^w°Pf fS\ studeerkamer met zijn elleboog steunde op zijn schrijftafel. Zou het werkelijk uit zijn tusschen Ninon en hem. Waarom dan. waarom? Was hij niet goed voor haar geweest, al dien tijd - beter dan voor zijn eigen kinTï, « 1J verIan9de immers niets dan wat liefde van haar. wat liefde van haar mooie, jonge lichaam, en dan een gezellig tehuis. Daarvoor had hij haar toch betaald al die jaren, méér betaald dan hij missen kon feitelijk; daarvoor had zij toch een onbezorgd bestaan gehad; waarom kon ze hem dat beetje wat hij vroeg dan niet geven? Ze was zoo mooi. Ninon; t was zoo n prachtige vrouw - o, hii wist wel • veel te mooi voor hem, een „ouwe man"... Hij staarde heen over t groene laken van'zijn schrijfbureau

Sluiten