Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IX

• °* donkere maanden leken bizonder donker dat jaar.

; s Middags om vier uur was het pik en pik. De lucht hing

; vuil-grauw en drukkend over de stad. doch er wilde nog maar geen sneeuw komen. De „korte" dagen voor en na

; Kerstmis vielen Annie lang. lang. lèng. ondanks hare vele

; lesuren bij Miss Norton op de leerkamer, en zij snakte naar het voorjaar... De Groote Brink...

Zij werd nog al eens uitgevraagd, dat was één troost; maar er bleef toch altijd nog zooveel tijd over waar je niet wist wat meê te doen. Een enkele maal ging ze 4wel 's middags uit met moeder, shoppen in de stad; maar moeders humeur stond nog altijd op nul, en dat maakte dat ze maar half genoot. In huis hing een drukkende stemming; zelfs Rob scheen zijn vroolijkheid bij wijlen kwijt en zat somber voor

ï zich heen te staren. Dan had hij opeens weêr dolle buien, joeg haar na langs trappen en portaal, om haar te kussen.

\ Hij ging 's avonds veel uit, naar de Witte; kwam laat pas thuis; soms midden in den nacht hoorde zij hem op zijn

; kousen naar zijn kamer sluipen, 't Was zoo saai 's avonds thuis, had hij haar eens gezegd. Ze wou echter wel weten nij aUeen naar de Witte ging. en of daar ook gespeeld werd. Hij zag er fataal uit, Rob, in de laatste weken; *s morgens op hun wandeling vooral had hit-donkere kringen om

j zijn oogen. t Maakte haar wel eens bang; got, als Rob eens gekke dingen deê I... ze woü er hem wel iets van zeggen, maar ze dorst niet — altijd als het er op aan kwam krabbelde ze terug... Als hij maar geen groote sommen verspeelde... ze waren wel rijk geloofde ze, maar toch niet zoó. Al zou er nog veel van grootma komen. Verbeeld je, dat ze eens in een klein huisje moesten gaan wonen, stel je voor: op een bovenhuis in de Van Kinsbergenstraat of zoo iets! Brrr! Ze zou Rob toch eens onderhanden nemen...

Vooral 's middags aan de maaltijden hing die drukkende atmosfeer, welke Annie beangstte - als geconcentreerd in de groote eetkamer, die wat hol leek met haar eiken wandbetimmering, waarboven een muisgrauw behang met dofgouden biezen. Mevrouw Hada zat meest met haar brood' m kruimelen, een sneer van verveling om haar spotachtigen mond. Robert keek stuursch voor zich uit, ratelde een enkele maal druk Engelsch tegen de juffrouw, of roffelde, neel onhebbelijk, met zijn lange vingers een marsch op het

Sluiten