Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarom was Fré er ook niet om haar te bewonderen, die lieveling, die dot... wat zou ze trotsch geweest zijn als hij met haar danste! Ze hoopte hem gauw weêr eens tegen te komen 's morgens vóór 't ontbijt, als ze met Rob wan- I delde...

Het denken aan Fré stemde haar heel vroolijk; de verlegenheid van haar cavaliers vond ze grappig en ze trachtte hen door overmoedig plagén wat losser te krijgen.

— Ik geloof vast dat u het erg vervelend vindt met me te dansen: u laat me maar rond loopen als een paard in I een karnmolen 1

— O pardon... ik dacht... u zei juist daar even, dat u...

— O, maar ik ben al weêr lang van opinie veranderd! lachte zij. — Ik verander iedere vijf minuten, net als een t cameleon, en ik eisch van al mijn cavaliers dat ze mijn stemmingen op een prikje kennen 1

Frits van HeuveU, een goeie jongen met een beetje hooge schouders en een niet heel schrander gezicht — hij was een klasgenoot van Carel van Stralen en zou het volgend jaar student worden — zag haar wat verwonderd aan. en zeide niet veel anders dan: — Dat hjkt mij heel moeilijk; ik zou tenminste niet weten hoe ik dat doen moest...

M'n hemel, dat zoo'n jongen nu niets geestigs te antwoorden wist! dacht Annie, die juist weer een bhk van j Carel had opgevangen, en haar danser zoo gauw ze kon in 5 de steek het om wat te praten met mevrouw, die ze, schandelijk onbeleefd, nog niet had aangesproken.

Na een quadrille, die erg saai was geweest, kwam van Beekenhove haar halen om te soupeeren. Het was een lange jongen, met een krullenbol, en ook al weêr heel erg verlegen. Hij durfde haar nooit goed aan te zien en sprak altijd over haar heen, als tot iemand anders.

— U heeft er zeker niets tegen dat we aan het tafeltje van de van Stralens gaan zitten... ze rekenen er op, sprak Annie, op een toon, die niet anders dan de bevestiging van haar wensch zei te dulden.

— O, neen, zeker niet, kwam hij beleefd. Langzaam, achter de andere paren aan, begaven zij zich naar de zijkamer.

Het was een grijs blauw vertrek met eiken lambrizeeringen; langs de kanten stonden de tafeltjes, door kaarsen ' verlicht. Zij waren met hun zessen aan hun tafeltje: Martha van Stralen met Gerard van den Honert, Carel van Stralen ;

Sluiten