Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe stil was het hier onder die boomen ... en wat werd het al donker. Er vlogen allerlei griezelige beesten rond, groote vliegende torren naar 't leek. Af en toe voelde ze er eentje tegen haar gezicht bommen. En daar had je dien koekoek óók weêr, en nog een... die scheen vlak bij te zitten: ze geloofde in dien boom daar met die spokige takken... Vreemd, dat ze nu zoo heelemaal niet bang was, zooals gisteren... Kwam dat door hare liefde; omdat zij het gevoel had dat Willem naast haar liep ?... 't Was anders niets geen man om draken te verslaan, of zoo iets, als in de ridderverhalen. Gek: van dat soort mannen hield ze toch anders juist... Wat scheen de maan geestig door die takken. Moest ze nu eigenlijk niet erg poëtisch doen: nu ze zoo verliefd was, en de maan scheen?...

Hoe heerlijk geurden die rozen... ze rook ze van hier af. 't Was nu donker genoeg om zich in 't open deel van het park te wagen; als ze maar niet te dicht bij het huis kwam.

Op het zij-gazon, dat grijzig verschemerde, bloeiden de reeksen van stamrozen roerloos, den nacht doorkruidend met hun zware geuren, het vlammende rood tot purper verbloedend naar het bloem-hart toe, het sneeuwige wit en het roomige geel wassig lichtend in den avond. En daaronder, in de ellips- en halvemaanvormige perken, vaag verstommelend in een onduidelijke roezing van tinten en vormen, geurden ijler, bescheidener, de resida's en heliotropes, geur zich mengelend met den scherpen reuk der rozen, bezwijmelend-fel...

Op het middenpad, in de schaduw van een boschje, 'Was zij blijven staan, het hoofd geheven, hare handen op den rug, als wachtende... Boven haar verviolette de lucht, vol sterren; voor haar uit verslingerde het pad blank in't maanlicht temidden der bloembedden. In de verte, van uit de veranda bij 't huis, gloeide de lamp met haar kap van rood als een roode tooverbloem in den nacht...

Het meisje stond, als wachtende, een langen tijd... Zij voelde dat er iets gebeuren ging, waardoor een tijdperk in haar leven werd afgesloten, heel spoedig, misschien morgen reeds; — zij voelde zich al Willems verloofde ...

Tot een stem klonk, die haar riep : — Annie 1... Annie 1...

't Was de stem van juffrouw Verheide. Grootmoeder maakte zich ongerust over haar lang wegbhjven...

Sluiten